بازار
صادرات این میوه هم‌اکنون به بازارهای منطقه قفقاز، ترکیه، کشورهای حوزه خلیج فارس، پاکستان، افغانستان و عراق انجام می‌شود. بازارهای جدیدی نیز به گفته مسئولان در حال شکل‌گیری است که نویدبخش بهبود و ارتقای روند صادرات است. داشتن هزار کیلومتر مرز مشترک با چندین کشور همسایه در شمال‌غرب، یکی از مزیت‌های این استان برای صادرات سریع سیب درختی در کنار سایر محصولات کشاورزی است؛ مزیتی که موجب اشتغال‌زایی، توسعه صنایع تبدیلی و تکمیلی و افزایش درآمد سرانه کشاورزان شده است. با این حال، مشکلات تولیدکنندگان و باغداران سیب در این استان بسیار است.
«اسحاق بندانی»، رئیس کمیسیون کشاورزی اتاق ایران، سیب را یکی از مهمترین محصولات کشاورزی صادراتی ایران می‌داند که بار ارزآوری آن بر دوش باغداران آذربایجان غربی است. به گفته او، سالانه حدود چهار میلیون تن سیب در کشور تولید و حدود ۹۰۰ هزار تن از این محصول صادر می‌شود. با این حال، شرایط منطقه‌ای و مشکلات ایجادشده در مسیرهای دریایی، صادرات محصولات کشاورزی را با مشکلات متعددی مواجه کرده و نفس صادرات را گرفته است. او می‌گوید: «بنابراین باید از ابتدای سال زراعی برای مدیریت این شرایط برنامه‌ریزی کنیم. در صورت بی‌توجهی به مشکلات موجود، در ابتدای سال آینده با حجم بالایی از سیب در مزارع و سپس دپوی گسترده محصول در سردخانه‌ها مواجه خواهیم شد.»
نیاز به رفع تعهدات ارزی
بندانی یکی از مهمترین موضوعات نیازمند اصلاح را پیمان‌سپاری ارزی عنوان می‌کند و می‌گوید: «کشور به منابع ارزی نیاز دارد، اما سیاست‌گذار ارزی نباید برای محصولات کشاورزی همان نگاهی را داشته باشد که نسبت به صنایع پتروشیمی دارد، چراکه شرایط تولید در این دو بخش متفاوت است و باغدار نه از خوراک ارزان پتروشیمی و نه از انرژی ارزان استفاده می‌کند. حداقل در مورد سیب باید رفع تعهد ارزی مورد توجه قرار گیرد، زیرا اگر این موضوع را پیگیری نکنیم، مشتری و بازار صادراتی را از دست خواهیم داد و در نتیجه، ارز حاصل از صادرات نیز کاهش پیدا می‌کند.» …
