گسترش تهدید علیه زیرساخت‌های سعودی، ناامنی مسیر نفتکش‌ها، تحولات نفتی روسیه و راهبرد عدم صادرات دیزل‌آمریکا ضمن پررنگ‌تر کردن نقش امنیت، لجستیک و سیاست نشان دادند که آینده بازار نفت صرفا به تولید و قیمت وابسته نیست.
حمید ملازاده| پنج رویداد جدا از هم در ظاهر ولی مرتبط در باطن در یک روز واحد (یکشنبه 4 اکتبر) بازار طلای سیاه را همزمان تحت‌تاثیر قرار دادند: حمله حوثی‌ها به تاسیسات آرامکو در ریاض، عبور نخستین نفتکش 2 میلیون بشکه‌ای عراقی از هرمز در چند دهه اخیر، تداوم اصابت پرتابه‌های ناشناس به نفتکش‌ها در دریای عمان، افشای جزئیات معامله نفتی لوک‌اویل روسیه با حلقه نزدیکان دونالد ترامپ و رد ممنوعیت صادرات دیزل از سوی او. کنار هم قرار دادن این چند واقعه الگوی خاصی را به ذهن متبادر می‌سازد: بازار نفت همزمان از چند جبهه -تشدید نظامی در دریای سرخ، تغییر رفتار تولیدکنندگان منطقه‌ای، دیپلماسی پشت‌پرده قدرت‌های بزرگ و سیاست داخلی آمریکا- تحت فشار و بازآرایی است؛ وضعیتی که دیگر اجازه نمی‌دهد هیچ‌یک از این جبهه‌ها را جدا از بقیه تحلیل کرد.
حمله به قلب نفتی ریاض
ادعای حوثی‌ها مبنی بر هدف‌قراردادن تاسیسات آرامکو در خود ریاض -نه در مناطق مرزی یا بندر ینبع، جایی که پیش‌تر هدف حملات مشابه بوده- نقطه عطفی در الگوی تشدید درگیری میان عربستان و حوثی‌ها و تاثیرات آن در بازار نفت است. شاهدان عینی ستونی از دود و آتش در نزدیکی یکی از تاسیسات آرامکو در پایتخت عربستان را گزارش کرده‌اند؛ هرچند مقامات سعودی هنوز این حمله را رسما تایید نکرده‌اند. این سکوت رسمی، به‌خودی‌خود قابل‌تامل است: ریاض در هفته گذشته نیز حمله مشابهی به ینبع را با اعلام رهگیری 6موشک بالستیک پاسخ داده بود، بدون آنکه هیچ آسیبی به تاسیسات آرامکو را تایید کند؛ الگویی که نشان می‌دهد سعودی‌ها ترجیح می‌دهند روایت «دفاع موفق» را حفظ کنند، حتی اگر واقعیت میدانی پیچیده‌تر باشد. …
دانلود از کافه بازار
