طول این غار از ورودی تا انتها حدود ۳۰۰ متر است که ۱۰۰ متر نخست آن فضای باز و مابقی زیر سقفی پوشیده از استالاگتیت (چکنده) قرار دارد. در عمق ۱۰۰ متری، یک سهراهی وجود دارد که یکی از دهلیزهای آن ۲۰ متر عمق دارد و از فاصله ۱۰ متری به شدت تنگ و صعبالعبور میشود.
پس از عبور از این مسیر دشوار، غار تا عمق ۲۰۰ متری به شکل نیمدایره امتداد مییابد و از ۲۶۰ متری به بعد مجرا باز هم باریکتر شده و بخشی از آن ریزش کرده است.
جنس سنگهای غار آهکی است و کف آن ترکیبی از خاک و سنگ گزارش شده است. این غار در سال ۱۳۶۹ توسط هیئت کوهنوردی استان ایلام و با همکاری امور سیاحتی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی شناسایی شد.
باورهای محلی در خصوص این غار چنان ریشهدار است که حتی نام «طلسم» را نیز از همین روایتها گرفته است.
محسن کریمی از ساکنان سراب ایوان در این خصوص به ایسنا گفت: این غار عجیب و سحرآمیز است؛ اکثر کسانی که وارد آن میشوند بعد از مدتی بیمار میشوند.
وی افزود: این غار پناهگاه حیواناتی مانند مار، جغد، خفاش و عقرب است و به محض ورود به آن، هر وسیله روشنی بدون هیچ دلیلی خاموش میشود».
این شهروند بیان کرد: در ابتدای غار، خفاشها همسفران کاوشگران هستند که اگر از قندیلهای غار سر و ته نشده باشند، در حال پرواز در ارتفاعی نزدیک به صورت شما هستند. سنگهای آهکی و کف خاکی و سنگی، از دیگر ویژگیهای این غار است.
فرزاد شریفی مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان ایلام در خصوص این غار ظهار کرد: ادعای خاموششدن خودبهخودی وسایل روشنایی در غار، یکی از جذابترین جنبههای این سوژه است. اگرچه این ادعا در روایتهای محلی رنگ و بوی فراطبیعی دارد، اما توضیح علمی سادهای برای آن وجود دارد: تجمع دیاکسید کربن در فضاهای بسته و عمیق غارها.
وی خاطرنشان کرد: در غارهای آهکی، بهویژه در بخشهای … …

بازار





























































