در مقطعی، تعداد این طرحها در مازندران به حدود 2700 پروژه می رسید؛ عددی که خود به تنهایی تصویری از حجم سرمایه و منابعی ارائه میکرد که در پروژههای ناتمام گرفتار شده بود. اکنون اما مدیریت استان مدعی است مسیر متفاوتی را در پیش گرفته و به جای افزودن مداوم بر فهرست پروژههای عمرانی، اولویت بر تعیینتکلیف طرحهای بر زمینمانده و رساندن آنها به مرحله بهرهبرداری است. در همین چارچوب، در 19 ماه گذشته حدود 2200 پروژه در استان به پایان رسیده و همزمان اعلام شده که حدود ۱۶۰ هزار میلیارد تومان منابع و سرمایه جدید برای اجرای طرحهای زیرساختی وارد مازندران شده است.
این تغییر رویکرد البته تنها به تکمیل پروژههای قدیمی محدود نشده و سازمان مدیریت و برنامهریزی مازندران نیز از سختگیری بیشتر برای آغاز طرحهای جدید خبر داده و تأکید کرده است که دیگر پروژهای بدون پشتوانه اعتباری، مطالعات کارشناسی و اخذ مجوز ماده ۲۳ وارد مرحله اجرا نخواهد شد؛ تصمیمی که میتواند پایان یک چرخه قدیمی در مدیریت عمرانی استان باشد: «ابتدا کلنگزنی و سپس جستوجوی اعتبار».
مازندران اکنون در نقطهای ایستاده است که یک سوی آن، میراث هزاران پروژه نیمهتمام و سرمایههای سالها معطلمانده قرار دارد و سوی دیگر، وعده تکمیل بخش عمدهای از این طرحها و جلوگیری از تولید پروژههای جدید فاقد پشتوانه است. فاصله میان این دو نقطه، همان جایی است که عملکرد دولت چهاردهم در استان باید در آن سنجیده شود؛ نه صرفاً با تعداد کلنگهایی که بر زمین خورده، بلکه با تعداد پروژههایی که واقعاً به پایان رسیده و به زندگی مردم اضافه شدهاند.
۲۷۰۰ پروژه؛ نقطه شروع یک تغییر …

بازار

































































































































































