بازار
دو: همین حالا هم اگر از فوتبالیست‌های سرشناس قاره آسیا - از عربستان و قطر و بحرین گرفته تا ژاپن و کره جنوبی – بخواهند که ترسناک‌ترین و در عین حال زیباترین و دوست‌داشتنی‌ترین ورزشگاه آسیا را که در آن بازی کرده‌اند نام ببرند، به احتمال زیاد، بیشتر آنها از ورزشگاه آزادی در لیست‌شان نام خواهند برد. آنها حتی اگر در این ورزشگاه باخته باشند، ابهت و زیبایی‌اش را فراموش نکرده‌اند چه برسد به اینکه برده باشند.
سه: ورزشگاه آزادی، حتی همین حالا که یک سال و نیم از آخرین بازی برگزار شده در آن می‌گذرد، هویت و اعتبار فوتبال ایران است. مطمئنا، همه باشگاه‌های غرب آسیا که این روزها در لیگ نخبگان و لیگ قهرمانان آسیای سطح دو حضور دارند، از این که فعلا قرار نیست در این ورزشگاه مقابل تیم‌های ایرانی به میدان بروند خوشحالند.
چهار: نکته غم‌انگیز اما این است که حتی اگر جنگی در کار نبود و تیم‌های ایرانی می‌توانستند در خانه از حریفان آسیایی‌شان میزبانی کنند و ای اف سی میزبانی را از ایران نگرفته بود، باز هم خبری از بازی در آزادی نبود. غم‌انگیزتر این که قرار بود این ورزشگاه در بدبینانه‌ترین حالت تا آذر و پایان نیم فصل اول لیگ برتر آماده شود، اما حالا که دو ماه هم به پایان مهلت اعلام شده مانده، مشخص نیست بالاخره چه زمانی درهای این ورزشگاه خاطره‌انگیز به روی بازیکنان و هواداران باز خواهد شد.
پنج: خرداد سال پیش، وقتی سوت پایان بازی ایران و کره شمالی به صدا در آمد و تماشاگران از ورزشگاه آزادی خارج می‌شدند، اصلا فکرش را نمی‌کردند که بازگشت دوباره به این ورزشگاه، تبدیل به یک آرزو شود! اما حالا هنوز هیچکس نمی‌داند که که بالاخره سکوهای نونوار شده این ورزشگاه، چه زمانی دوباره هواداران را به خودش خواهد دید. …
