ظهور و سقوط نظم جهانی جدید | جنگ سرد هوش مصنوعی سرنوشت جهان را چگونه رقم می‌زند؟ | پکن یا واشنگتن کدام‌یک توان مالی برای ادامه این رقابت را دارند؟

به گزارش اقتصادنیوز به نقل از اکوایران، یادداشت پیش‌رو را فارن افیرز با عنوان «امپراتوری‌های هوش مصنوعی: ظهور و سقوط نظم جهانی جدید» به قلم نیل فرگوسن، استاد تاریخ اقتصادی در دانشگاه‌های استنفورد و هاروارد، لیزا کلاسن، متخصص حوزه هوش مصنوعی و امنیت ملی و اریک اشمیت، مدیرعامل و رئیس هیئت‌مدیره سابق گوگل، در تاریخ 20 اکتبر 2026 منتشر کرد. اکوایران ترجمه کاملی از آن را در دو بخش جداگانه ارائه می‌دهد. یادداشت حاضر ترجمه بخش یکم آن است: 

در فاصله چند سال، چین و ایالات متحده هر یک چیزی ساخته‌اند که مورخان آینده ممکن است آن را نوع تازه‌ای از امپراتوری بدانند. قلمرو نفوذ این دو کشور صرفاً به سرزمین‌ها، مسیرهای تجاری و حریم هوایی محدود نمی‌شود، بلکه دانش را نیز در بر می‌گیرد. پکن و واشنگتن با کنترل مدل‌های زبانی بزرگ، تراشه‌ها، زیرساخت‌های فیزیکی و سرمایه‌ای که پایه‌های شناخت پیشرفته ماشین را تشکیل می‌دهند، نه‌تنها به سطوح تازه‌ای از عملکرد اقتصادی و قدرت‌گستری دست می‌یابند، بلکه شرایط پیشرفت علمی و فکری آینده را نیز تعیین می‌کنند. اصطلاح «ابرقدرت‌های هوش مصنوعی» نمی‌تواند میزان نفوذ و گستره قدرتی را که این دو رقیب اکنون در اختیار دارند، به‌درستی توصیف کند. حتی بدون تلاش فعال برای تشکیل ائتلاف یا توسل به اجبار، آن‌ها می‌توانند همه کشورهایی را که خواهان دسترسی به هوش مصنوعی پیشرفته‌اند، به خود وابسته کنند. تاریخ امپراتوری‌ها هشداری در خود دارد. امپراتوری‌ها، اگر عوامل دیگری در کار نباشند، به‌ندرت در برابر رقیبی تازه یا بربرهایی که پشت دروازه‌ها جمع شده‌اند، تسلیم می‌شوند. آن‌ها بیشتر اوقات از این رو شکست می‌خورند که دفاع از قلمروهای گسترده‌شان منابعشان را تهی می‌کند؛ خواه این منابع مادی باشند، خواه رضایت حکومت‌شوندگان یا وفاداری نخبگان. مرکز امپراتوری سرانجام درمی‌یابد که دیگر نمی‌تواند بر پیرامون خود، مناطقی که زمانی فرمانش را می‌پذیرفتند، تسلط داشته باشد. …