بازار
جهش قیمت نفت به بالای ۱۱۵ دلار در هر بشکه، هم‌زمان با تشدید مواضع تهدیدآمیز آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران و انتشار گزارش‌هایی درباره بررسی گزینه حملات جدید، بار دیگر احتمال بازگشت منطقه به رویارویی نظامی را در کانون توجه قرار داده است. در شرایطی که بازار انرژی نسبت به آینده امنیت عرضه نگران است و بازار طلا نیز با افت قیمت مواجه شده، مجموعه این تحولات پرسش مهمی را مطرح می‌کند: آیا بازارها در حال پیش‌خور کردن احتمال جنگی تازه هستند یا واشنگتن بار دیگر از تهدید نظامی برای تحمیل خواسته‌های خود به تهران استفاده می‌کند؟ نفت؛ شاخص تشدید نگرانی‌ها از جنگ
بازار نفت از جمله نخستین بخش‌هایی است که به تغییر محاسبات امنیتی در خاورمیانه واکنش نشان می‌دهد. دلیل این مسئله روشن است؛ هرگونه گسترش درگیری در منطقه می‌تواند امنیت زیرساخت‌های انرژی، مسیرهای انتقال نفت و جریان صادرات کشورهای تولیدکننده را تحت تأثیر قرار دهد. از این منظر، جهش قیمت نفت به بالای ۱۱۵ دلار را باید نشانه‌ای از افزایش نگرانی معامله‌گران درباره پایداری عرضه در روزها و هفته‌های آینده دانست.
این افزایش قیمت در شرایطی رخ می‌دهد که گزارش‌ها از تشدید تنش‌ها در جبهه عربستان و یمن، نگرانی درباره امنیت تأسیسات انرژی و احتمال ازسرگیری درگیری میان ایران و آمریکا و رژیم صهیونیستی حکایت دارد. با این حال، افزایش قیمت نفت لزوماً به معنای توقف گسترده صادرات یا قطعی بودن حمله نظامی نیست؛ بلکه بازار پیش از وقوع اختلال احتمالی، ریسک آن را در قیمت‌ها لحاظ می‌کند.
اهمیت این روند زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم در بحران‌های پیشین نیز بازار نفت به تحولات نظامی واکنش سریع نشان داده است. تجربه جنگ ۱۲روزه در اردیبهشت ۱۴۰۴ نشان داد که با افزایش احتمال گسترش درگیری و نگرانی درباره تنگه هرمز، قیمت نفت صعود می‌کند؛ اما با کاهش تهدیدها و شکل‌گیری آتش‌بس، بخشی از این افزایش قیمت نیز تخلیه می‌شود. بنابراین، نفت هم شاخصی برای سنجش نگرانی بازار از جنگ است و هم معیاری برای ارزیابی انتظارات از پایان یا تداوم بحران. از جنگ ۱۲روزه تا جنگ ۴۰روزه؛ آیا محاسبات تغییر کرده است؟ …
