بازار
دیپلماسی ایرانی: شاید دو سالی می‌شود که دوباره جریان‌های راست‌گرا، مساند و مجامع را درنوردیده و عرض‌اندام می‌کنند. راست‌گرایی که اینجا نه صرفا در مسائلی نظیر بازار آزاد و وابستگی متقابل، که اتفاقا، «ملی‌گرایی» و در تقابل با آنچه «جهانی‌شدن» نامیده می‌شود، نجوا می‌کند.
همه چیز از زمان ورود ترامپ به کاخ سفید، با «تاخیری چهار ساله، برای دومین‌بار» آغاز شد؛ ورودی که در ظاهر، نقاب انتقام به چهره زده بود. او از همان روزهای اول، با ادبیات جنجالی خود، همه کشورها را مورد هجوم قرار داد. چند کشور را تهدید کرد، چند کشور را تحریم کرد، با همسایگانش تخاصم بست، به شرکا و رقبا تعرفه بست و همه چیز را به چالش کشید.
با روی کار آمدن ترامپ، نظم جهانی متفاوت شد. اکثر کشورهایی که سیاستمداران چپ‌گرا بر مسندش تکیه زده بودند، تعدیل شدند و جهان، شاهد بروز راست‌گراها و محافظه‌کاران شد.
جهانی که با سرعت تغییر می‌کرد، بعضا فراتر از تغییر ماهیت دولت، شاهد دگرگونی‌های انقلابی (نظیر نپال و سوریه) شد. تحولات، فراتر از انقلاب‌ها، به سمت جنگ رفت و درگیری‌های مختلفی در شرق آسیا (تایلند و کامبوج) آسیایی مرکزی (هند - پاکستان/افغانستان - پاکستان)، خاورمیانه (جمهوری اسلامی ایران - اسرائیل - آمریکا)، قفقاز (ارمنستان - آذربایجان) بالکان (تداوم جنگ روسیه-اوکراین) و آمریکا (ونزوئلا-آمریکا) شکل گرفت.
همه این‌ها، زمانی صورت گرفت که رقابت اقتصادی چین و آمریکا، به شدیدترین موقعیت خود در سال‌های اخیر رسید، رقابت تکنولوژی و تسلیحاتی نیز شدت بیشتری یافته بود و ترامپ، با شعار "آمریکا را دوباره عالی خواهیم ساخت" در کاخ سفید قرار گرفت.
تحولاتی که مرور شد، در کنار رقابت‌های مذکور (بر سر اقتصاد، انرژی، تسلیحات و..)، خبر از درهم ریختگی نظم کنونی جهان می‌دهد و موقعیت کنونی جهان را می‌توان «دوره گذار» نامید.
درهم‌ریختگی که سخت می‌توان علتش را یافت: درهم ریخته، چون تاریخ انقضایش گذشته، یا برای تنظیم فاصله رقابت در راس هرم قدرت بین‌المللی درهم ریخته است؟ …
