وی با بیان اینکه انتقال پیام تنها از طریق کلام صورت نمی‌گیرد، افزود: ارتباط کلامی، زبان بدن و عناصر فرازبانی سه مسیر اصلی انتقال پیام هستند. واژگان و جملات، محتوای کلام را منتقل می‌کنند؛ حرکات بدن، حالت چهره و تماس چشمی پیام‌های غیرکلامی را شکل می‌دهند و عواملی مانند لحن، شدت، سرعت و زیر و بمی صدا نیز در انتقال معنا نقش دارند.
وی تأکید کرد: گاهی ممکن است محتوای کلام فرد مثبت باشد، اما لحن یا زبان بدن او معنایی متضاد منتقل کند. در چنین شرایطی، ناهماهنگی میان کانال‌های ارتباطی می‌تواند موجب سوءتفاهم و آسیب به رابطه شود. بنابراین، برای برقراری ارتباط مؤثر باید میان محتوای گفتار، لحن و رفتار غیرکلامی هماهنگی وجود داشته باشد.
این استاد دانشگاه زمان و مکان مناسب، توجه به شرایط روحی مخاطب، شناخت جایگاه و ویژگی‌های شخصیتی طرف مقابل و برخورداری از مهارت خودکنترلی را از عوامل مؤثر در شکل‌گیری ارتباط مناسب دانست و گفت: ارتباط مؤثر زمانی شکل می‌گیرد که فرستنده و گیرنده پیام بتوانند متناسب با شرایط یکدیگر تعامل کنند.
وی با اشاره به اهمیت مهارت‌های دریافتی در ارتباطات بین‌فردی، تشریح کرد: توانایی دریافت و تفسیر دقیق پیام دیگران، از جمله گوش دادن فعال، درک زبان بدن و پرسشگری روشن‌گرانه، حتی پیش از مهارت‌های بیانی اهمیت دارد؛ چراکه بسیاری از تعارض‌ها و اختلافات از برداشت‌های نادرست و سوءتفاهم‌ها ناشی می‌شوند.
وی اضافه کرد: یکی از اصول اساسی در روابط سالم این است که هرگاه با ابهام روبه‌رو شدیم، به جای قضاوت یا واکنش شتاب‌زده، درباره منظور طرف مقابل سؤال کنیم. پرسش‌های روشن‌گرانه به افراد کمک می‌کند منظور یکدیگر را دقیق‌تر درک کنند و از شکل‌گیری تعارض‌های غیرضروری جلوگیری شود. …
دانلود از کافه بازار
