بازار
«مهدی قوامی‌پور»، جامعهشناس، معتقد است این موضوع را نمی‌توان صرفاً به رفتار جوانان و نحوه وقت‌گذرانی آنها در خیابان محدود کرد. او می‌گوید: «این اظهارات بیش از آنکه صرفاً توصیف یا نقدی بر رفتار جوانان باشد، می‌تواند بیانگر تصویری خاص از خیابان و نحوه حضور شهروندان در شهر باشد؛ گویی خیابان تنها راهی برای عبور است و حضور در آن زمانی معنا دارد که فرد مقصد مشخصی داشته باشد.»
او ادامه می‌دهد: «در این چارچوب، اگر فردی بدون مقصد مشخص در خیابان حضور پیدا کند، رفتار او "دور دور" و فاقد معنا تشخیص داده می‌شود. به عبارتی، قدرت فقط هنجار را تعیین نمی‌کند، بلکه ناهنجار را نیز نام‌گذاری می‌کند.»
خیابان فقط برای رسیدن به مقصد نیست
قوامی‌پور با طرح این پرسش که آیا خیابان فقط راهی برای عبور و مسیری برای رسیدن به مقصد است، توضیح می‌دهد: «بسیاری از پژوهشگران شهر بر این باورند که خیابان‌ها و پیاده‌روها چیزی فراتر از مسیرهای عبور و مرور هستند.»
او با اشاره به دیدگاه کوین لینچ درباره شهر می‌گوید: «لینچ مسیرها را یکی از عناصر مهم شکل‌دهنده تصویر ذهنی شهر می‌دانست. خیابان فقط مسیری برای رسیدن به جایی دیگر نیست؛ بلکه بخشی از تجربه ما از شهر است.»
این جامعهشناس ادامه می‌دهد: «انسان در خیابان قدم می‌زند، دیگران را می‌بیند و دیده می‌شود، با دوستانش ملاقات می‌کند، وقت می‌گذراند و بخشی از زندگی اجتماعی خود را تجربه می‌کند. بنابراین حضور در خیابان لزوماً نباید با داشتن یک مقصد مشخص تعریف شود.»
به گفته او، تغییر چهره خیابان‌ها در طول یک قرن اخیر نیز تنها با هدف تسهیل حمل‌ونقل و رسیدن سریع‌تر به مقصد اتفاق نیفتاده است. «خیابان همواره فضایی برای گذران اوقات فراغت، معاشرت، تماشای شهر و بروز سبک زندگی نیز بوده است.» …
