وزیر دفاع جدید ایران یک چهره‌ موشکی است، نه یک نظامی کلاسیک

به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از المجله، این انتصاب در مقطعی انجام شده که شاید بتوان آن را حساس‌ترین دوران در تاریخ جمهوری اسلامی دانست. او از کهنه‌کارانِ «مجتمع نظامی-صنعتی» ایران است و پیوندی ویژه با توسعه و تولید موشک دارد؛ همین نکته به‌تنهایی بسیار گویاست. بقای حکومت ایران تا حد زیادی به کمیت و کیفیت زرادخانه موشکی‌اش وابسته است. اخلاقی در حالی این مسئولیت را بر عهده می‌گیرد که تهران با احتمال قریب‌الوقوعِ دور دیگری از جنگ با ایالات متحده و اسرائیل روبروست؛ وضعیتی که در آن، بازسازی و تکمیلِ زرادخانه نظامیِ کشور، به یک اولویت ملیِ فوری تبدیل شده است.

اخلاقی که متولد سال ۱۹۵۸ و اهل شهر رشت است، برای عموم مردم ایران چهره‌ای ناشناخته به شمار می‌رود، اما دست‌کم دو دهه است که در رصدِ سرویس‌های اطلاعاتی غربی قرار دارد. در مارس ۲۰۰۷، شورای امنیت سازمان ملل متحد او را به دلیل مشارکت در برنامه موشک‌های بالستیک ایران تحریم کرد. در آن زمان، او ریاست «گروه صنعتی شهید باقری» را بر عهده داشت که یکی از ارکان کلیدی صنعت موشک‌سازی کشور محسوب می‌شود. پس از آن، واشنگتن و به دنبال آن اتحادیه اروپا و بریتانیا نیز تحریم‌هایی علیه او اعمال کردند. به عبارت دیگر، این انتصاب صرفاً باعث شده چهره‌ای که مدت‌ها در پشت پرده حضور داشته، اکنون در کانون توجه عمومی قرار گیرد.

دسترسی محدود ایران به بازارهای جهانی تسلیحات، با پایان جنگ ایران و عراق در سال ۱۹۸۸ به پایان نرسید. تهران کوشید تا با سرمایه‌گذاری کلان بر روی موشک‌ها و بعدها پهپادها، ضعف نیروی هوایی و دریایی متعارف خود را جبران کند. سازمان‌هایی نظیر «گروه صنعتی شهید باقری» نقشی محوری در این تلاش‌ها ایفا کردند. در گزارش‌های ایرانی، از اخلاقی به عنوان فردی یاد شده که از توسعه موشک‌های سوخت جامد — از جمله خانواده موشک‌های «فاتح-۱۱۰» — پشتیبانی کرده است؛ همچنین سوابق مدیریتی او با پیشرفت‌های مربوط به موشک‌های بالستیک «سجیل» و «ذوالفقار» مرتبط دانسته شده است.

تعیین دقیق میزان مشارکت شخصی او در توسعه سامانه‌های تسلیحاتی خاص، دشوار است. آنچه مسلم است، این است که او در سازمان‌هایی که نقشی کلیدی در توسعه زرادخانه موشکی ایران داشته‌اند، عهده‌دار سمت‌های ارشد بوده است.

ارتباطات سیاسی …