این کتاب مجموعهای از نمایشنامههای کامگاری از دوران جوانی تا دهه ششم زندگی وی را در بر میگیرد؛ آثاری که وجه مشترک آنها، طرح نقادانه موضوعات اجتماعی در قالبهای متنوع تئاتر است.
کامگاری فعالیت نویسندگی خود را از دهه ۱۳۶۰ با داستان کوتاه آغاز کرد و سپس به نمایشنامهنویسی روی آورد.
ناصح کامگاری در یادداشت خود بر این مجموعه، درباره کارنامه درامنویسی، نگاهش به نمایشنامهنویسی و تجربههای زیستهای که بر جهانبینی هنری او تأثیر گذاشتهاند، نوشته است:
«این مجموعه بیستوپنج سال از کارنامه درامنویسی مرا دربرمیگیرد که طی بیست سال گذشته در هفت کتاب مختلف منتشر و اکنون کمیاب شدهاند. حتی اگر نمایشنامههای ناتمام و مجموعه داستان «سقف این خانه کوتاه است» که منتشر شده و «شراب نذری» و «عطر تاتوره» که مجموعههای دوم و سوم است و به آینده نامعلوم نشر حواله شده و همچنین فیلمنامهها و مقالهها و یادداشتها را نیز جزو سیاهه نویسندگی منظور کنم، باز خوشه پرشماری نخواهد بود. این کمحاصلی از کاهلی نیست، یا محاقی که جزای صراحت لحنم بوده، بلکه شاید از آن روست که به نوشتن بسنده نکرده و برهههایی نیز به کارگردانی و طراحی صحنه برای تئاتر دیگران اختصاص دادهام. به هر روی، عمده عمرم مصروف تئاتری بوده که جایگزین تکاپوی معاش در صنعت کردم، چون شیفتگی به دنیای نمایش وامیداشتم طراحی ماشینآلات را وانهم و به جلسات تمرین تئاتر بشتابم. داستانها و نمایشنامههای نخست را نیز، در اوان فعالیت صنعتی نگاشتم، از جمله داستان «گراز» که برگزیده یک مسابقه و نخستین کتابم شد. بقیه، دستاورد دورانی است که دلی با تئاتر حرفهای داشتهام، اما حاشا اگر شرافت قلم و قدم فدای شان و شهرتش کرده باشم ...
بیشک، هر چه تماشاگران تئاتر آموختهتر و فرهیختهتر میشوند برانگیختن شاخکهای اندیشه و احساسشان دشوارتر میشود. من اما خیال خود را از همان سال های نخست نمایشنامهنویسی راحت کردم و مخاطبین آثارم را انسانهایی نکتهسنج و ریزبین فرض کردم؛ آنهایی که مو از ماست میکشند. پس نمایشنامه نوشتن را امری همانند کاشیکاری در بناهای … …

بازار





























































