اطلاعات فاششده بسته به نوع پلتفرم هکشده میتواند شامل موارد زیر باشد:
اطلاعات هویتی: نام و نام خانوادگی، کد ملی، شمارهی شناسنامه و تاریخ تولد.
اطلاعات تماس: شماره موبایل، آدرس ایمیل و آدرس دقیق پستی.
دادههای مالی: شمارهی کارت بانکی، شماره شبا و سوابق تراکنشها.
اطلاعات ورود: نام کاربری، رمز عبور و حتی سوالات امنیتی.
اطلاعات خصوصی: تاریخچهی چتها، لوکیشنها و سوابق پزشکی.
ترکیب این دادهها، بهخصوص لو رفتن کد ملی و شماره موبایل در کنار هم، میتواند ابزار قدرتمندی در دست مجرمان سایبری باشد. چرا اطلاعات ما لو میرود؟
نشت اطلاعات همیشه تقصیر کاربر نیست؛ اما شناخت دلایل آن در حفظ امنیت سایبری به ما کمک میکند:
حملات هکری و باجافزارها: نفوذ مستقیم هکرها به سرورهای شرکتها و سرقت بانک اطلاعاتی.
حملات فیشینگ: فریب دادن کارمندان شرکت یا کاربران برای دریافت اطلاعات ورود؛ مثلاً پیامکهای جعلی ابلاغیهی ثنا یا سهام عدالت.
ضعف امنیتی پلتفرمها: استفاده از زیرساختهای قدیمی و رمزنگاری نادرست دادهها بهخصوص رمزعبور در سرویسدهنده.
خطای انسانی: اشتباه برنامهنویسان یا کارمندان در باز گذاشتن دسترسی به دیتابیسهای ابری.
اقدامات فوری بعد از لو رفتن اطلاعات
اگر خبر هکشدن سرویسی را شنیدید که در آن حساب کاربری دارید، یا متوجه ورود مشکوک به اکانتهای خود شدید، بدون فوت وقت، بلافاصله ۵ قدم حیاتی زیر را دنبال کنید:
تغییر فوری رمز عبور: اولین قدم، تغییر پسورد در سایت هکشده است. اگر از این رمز عبور در سایتهای دیگر مثل ایمیل، اینستاگرام یا تلگرام هم استفاده کردهاید، رمز آنها را نیز تغییر دهید. با استفاده از بهترین اپلیکیشن های مدیریت پسورد، برای هر سایت گذرواژهی پیچیده و متفاوت بسازید.
فعالسازی احراز هویت دو مرحلهای (۲FA): حتی اگر هکرها رمز عبور شما را داشته باشند، بدون کد دوم کار برای آنها بسیار سختتر خواهد شد. تأیید دو مرحلهای را در حساب شبکههای اجتماعی و ایمیلهای خود، از طریق اپلیکیشنهایی مثل Google Authenticator فعال کنید. …
