بازار
اصل این سخن، درست و راهبردی است. طولانی‌شدن وضعیت «نه جنگ و نه صلح» می‌تواند فرساینده‌تر از یک دوره کوتاه جنگی باشد. در شرایط جنگ، تکلیف کشور تا حدودی مشخص است؛ اما در فضای تعلیق، نه فعال اقتصادی قدرت تصمیم‌گیری دارد، نه دستگاه اجرایی امکان برنامه‌ریزی بلندمدت می‌یابد و نه جامعه از اضطراب روانی حملات رها میشود.
سرمایه‌گذاری متوقف میشود، تجارت با نااطمینانی روبه‌رو می‌گردد، تولیدکننده میان کمبود انرژی و بی‌ثباتی بازار گرفتار می‌افتد و خانواده‌ها نیز در بلاتکلیفی آرامش یا بحران تازه می‌مانند. در این میان، دولت ناچار است همزمان هزینه‌های شرایط جنگی و ناکارآمدی‌های وضعیت عادی را بپردازد.
بنابراین خروج از وضعیت «نه جنگ و نه صلح» یک انتخاب سیاسی ساده نیست، بلکه یک ضرورت زیستی و ملی است. با این حال، صرفِ اعلام این هدف کافی نیست؛ کشور نیازمند یک برنامه روشن، جامع و قابل‌اجراست.
آقای پزشکیان، اکنون که این هدف استراتژیک را اعلام کرده‌اید، باید نقشه راه رسیدن به آن را نیز طراحی کرده و تا جایی که ملاحظات امنیتی اجازه می‌دهد، شفاف با مردم در میان بگذارید. نخست بگویید مقصد کجاست
«عبور عزتمندانه» عبارتی امیدبخش است؛ اما اگر تعریف دقیق و عملیاتی از آن ارائه نشود، هر جریان سیاسی برداشت خود را بر آن بار خواهد کرد. عده‌ای عبور عزتمندانه را صرفاً در شکست کامل دشمن می‌بینند؛ فرایندی که پایان آن نامشخص است. گروهی دیگر توقف حملات را به‌تنهایی کافی می‌دانند، حتی اگر تحریم، محاصره و تهدیدات ساختاری همچنان باقی بماند. …
