طرح «اسرائیل بزرگ» دیگر یک شعار حاشیهای نیست. مقامات اسرائیلی علناً از گسترش مرزها از نیل تا فرات و از لبنان تا عربستان سخن میگویند. سفیر آمریکا در اسرائیل نیز پیشتر صریحاً گفته بود که اگر اسرائیل تمام این سرزمینها را تصاحب کند، «مشکلی نیست». در این نقشه، غرب عربستان، از جمله مکه و مدینه، نیز بخشی از «ارض موعود» تصور میشود. وقتی تهدید وجودی است، درگیری نیابتی با ایران فقط زمین بازی را برای دشمن مشترک هموار میکند.
عربستان امروز شکنندهتر از آن است که تصور میشود. انصارالله در دریای سرخ و بابالمندب قدرتنمایی میکند، صادرات نفت و خطوط کشتیرانی را تهدید میکند و ذخایر موشکهای رهگیر سعودی کاهش یافته است. پروژههای عظیم «چشمانداز ۲۰۳۰» به امنیت این مسیرها گره خوردهاند. اما خطر بزرگتر در درون ائتلاف نهفته است. اماراتی که دیروز متحد ریاض بود، امروز در یمن رقیب اوست و از جداییطلبان جنوب حمایت میکند. این شکاف میتواند شورای همکاری خلیج فارس را تضعیف و حتی زمینه تجزیه عربستان را فراهم کند. همزمان، «پیمان مکه» نیز کارایی خود را نشان نداده؛ ترکیه و پاکستان هیچ نیرو یا سامانه دفاعی برای بحران یمن اعزام نکردند. …
