یکی از خاطرات خانواده به ماجرای واکسن فخرا مربوط میشود. در آن مقطع، واکسن هنوز به مرحله اعلام عمومی نرسیده بود و خانواده نیز با توجه به شرایط خاص آن روزها،...
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
جوان آنلاین: برای شناختن یک انسان، همیشه نباید به سراغ رزومه، عناوین علمی، مسئولیتها و سوابق کاری او رفت. گاهی شخصیت واقعی افراد در خانه بهتر دیده میشود. در رفتارشان با همسر و فرزندان، در واکنششان به یک مسئله ساده خانوادگی، در شیوه برخوردشان با اطرافیان و در اینکه وقتی خسته از سر کار به خانه میرسند، هنوز چقدر برای همسر و فرزندان انرژی و حوصله دارند. سردار شهید دکتر احمد کریمی راهجردی در کنار اینکه دانشمندی بزرگ، مدیری متعهد و یک نظامی شجاع بود، به عنوان پدری سادهزیست، صمیمی و بیتکلف که زندگی کاری و مسئولیتهایش را به خانه نمیآورد، شناخته میشد. به همین دلیل، بسیاری از همسایهها و حتی برخی آشنایان تا پیش از شهادتش نمیدانستند او چه جایگاهی دارد و چه مسئولیتهای مهمی بر عهده گرفته است. در خانه، او همان پدری بود که شبها پتو را روی فرزندانش مرتب میکرد با آنها شوخی میکرد، پای تلویزیون مینشست و حتی وقتی از شدت خستگی توان چندانی نداشت، اگر فرزندانش چیزی از او میخواستند، تا حد امکان انجامش میداد. روایتهای همسر و فرزندان شهید را پیش رو دارید.
مریم شاطریان، همسر شهید
علاقهای که به سبک زندگی تبدیل شد
احمد در بیستویکم خرداد ۱۳۴۸ در تهران متولد شد. خانوادهاش اصالتاً قمی و اهل روستای راهجرد بودند و بخش عمده زندگی او نیز در قم گذشت. همسرش میگوید: «آشنایی ما از مسیر سنتی و معرفی خانوادهها شکل گرفت و در سال ۱۳۷۳ زمانی که احمد دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه امام حسین (ع) بود با یکدیگر ازدواج کردیم.»
مسیر علمی شهید کریمی از سالهای نوجوانی شکل گرفت. او از دانشآموزان ممتاز دبیرستان آیتالله کاشانی قم بود و در رشته ریاضی فیزیک تحصیل میکرد. با این حال، برای شرکت در کنکور تجربی، در همان سال دیپلم رشته تجربی را نیز گرفت و در کنکور، رتبه اول رشته میکروبیولوژی در کشور را به دست آورد.
پس از آن، تحصیلات خود را در دانشگاه امام حسین (ع) ادامه داد و دوره کارشناسی و کارشناسی ارشد را در این دانشگاه گذراند. سپس در مقطع دکتری ژنتیک تحصیل کرد و بخش مهمی از فعالیت حرفهای خود را در حوزههای علمی و تخصصی دنبال کرد. …