پارسا پیروزفر از بازیگران پرکار و در عین حال گزیدهکار سینما، تلویزیون و تئاتر ایران است که فعالیت هنری خود را از دهه ۱۳۷۰ آغاز کرد. او متولد ۲۲ شهریور ۱۳۵۱ در تهران است و تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته نقاشی در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به پایان رساند. علاقه او به هنرهای نمایشی نیز باعث شد همزمان مسیر بازیگری را دنبال کند و در آکادمی هنرهای نمایشی حمید سمندریان آموزش ببیند.
نخستین حضور سینمایی پیروزفر به سال ۱۳۷۳ و فیلم «پری» به کارگردانی داریوش مهرجویی بازمیگردد. او در ادامه با حضور در فیلمهایی مانند «ضیافت»، «مرسدس»، «شیدا»، «اعتراض»، «مهمان مامان»، «اشک سرما»، «اینجا بدون من» و «تیتی» جایگاه خود را در سینمای ایران تثبیت کرد. بازی او در «مهمان مامان» برایش نامزدی سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را به همراه داشت. پارسا پیروزفر و شهرت با «در چشم باد» و «یاغی»
یکی از مهمترین نقاط کارنامه تلویزیونی پارسا پیروزفر، بازی در مجموعه تاریخی «در چشم باد» بود. او در این مجموعه نقش بیژن ایرانی را ایفا کرد و توانست توجه مخاطبان گستردهای را به خود جلب کند. پیروزفر برای بازی در این مجموعه موفق به دریافت تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول مرد درام تلویزیونی از جشن دنیای تصویر شد.
سالها بعد، حضور او در مجموعه «یاغی» نیز بار دیگر نام پیروزفر را در میان مخاطبان نسل جدید مطرح کرد. او سپس در سال ۱۴۰۳ با بازی در مجموعه «در انتهای شب» در نقش بهنام، یکی از تحسینشدهترین نقشهای تلویزیونی خود را ارائه داد و برای این بازی، تندیس بهترین بازیگر مرد درام از جشن دنیای تصویر را دریافت کرد.
در سینما نیز ایفای نقش مولانا در فیلم «مست عشق» از مهمترین تجربههای سالهای اخیر او محسوب میشود. این فیلم به کارگردانی حسن فتحی و با محوریت زندگی مولانا و شمس تبریزی ساخته شد و حضور پیروزفر در نقش مولانا مورد توجه مخاطبان قرار گرفت.
«ماتریوشکا»؛ تجربه متفاوت پیروزفر در تئاتر
فعالیت پارسا پیروزفر تنها … …
