بازار
سیسنگان بیش از ۶۰۰ هکتار وسعت دارد و به سه بخش جنوبی، غربی و ساحلی تقسیم می‌شود. بخش ساحلی آن حدود ۳۰ هکتار است و همین بخش، سیسنگان را به یکی از نادرترین پارک‌های جنگلی ایران تبدیل کرده: جنگلی هیرکانی که تا کرانه‌ی دریا امتداد پیدا کرده است.
اما ارزش سیسنگان فقط در منظره‌اش نیست. این پارک که در سال ۱۳۴۴ برای حفاظت از گونه‌های نادر شکل گرفت، بزرگ‌ترین ذخیره‌گاه درخت شمشاد در ایران و حتی خاورمیانه است. وقتی بیماری سوختگی شمشاد بخش بزرگی از شمشادهای جنگل‌های شمال را از بین برد، درختان سیسنگان مقاومت بسیار بیشتری نشان دادند. در کنار شمشادها، بلوط‌هایی با قطر بیش از دو متر و درختان افرا هم در این جنگل دیده می‌شوند.
سیسنگان زیستگاه جانورانی مثل شوکا، مرال، روباه و گراز هم هست و حتی گزارش‌هایی از حضور خرس قهوه‌ای و پلنگ در عرصه‌های آن وجود دارد. چطور برویم و کی برویم؟
مسیر: از تهران معمولاً از جاده‌ی چالوس خودتان را به نوشهر برسانید و از آنجا حدود ۳۰ کیلومتر در جاده‌ی ساحلی به سمت نور بروید. اگر از جاده‌ی هراز می‌آیید، از آمل و نور به سمت غرب حرکت کنید. ورودی پارک کنار همین جاده‌ی ساحلی است و بسته به مسیرتان، ممکن است لازم باشد از دوربرگردان دور بزنید تا وارد پارک شوید.
یادتان باشد جاده‌ی چالوس آخر هفته‌ها شلوغ است و گاهی یک‌طرفه می‌شود؛ اگر می‌توانید وسط هفته بروید.
بهترین زمان: بزرگ‌ترین مزیت سیسنگان در مقایسه با جاهایی مثل فیلبند یا جنگل ابر این است که در ارتفاع بالا قرار ندارد. پس دسترسی به آن در اواخر پاییز هم ساده است و نگرانی برف و یخ‌زدگی جاده‌های کوهستانی را ندارد. از اواسط مهر تا اواسط آبان، رنگ‌های پاییزی در بهترین حالتشان هستند. برای دیدن مه صبحگاهی لابه‌لای درختان، صبح زود به پارک برسید. در سیسنگان چه کنیم و کجا بمانیم؟
پیاده‌روی میان شمشادها و بلوط‌های کهنسال: مسیرهای جنگلی پارک شما را از کنار درختانی می‌برند که شاید صدها سال از عمرشان گذشته باشد. …
