بازار
در تاریخِ ایران، هرگاه «فلاتِ مرکزی» ارتباطِ ایمن و پایداری با «دریا» نداشته است، قدرتِ ملی دچارِ فرسایش شده است. کاروان‌سراهایِ باستانی در مسیرِ شیراز به سیراف، تنها بناهایِ سنگی- خشتی نبودند؛ آنها «ایستگاه‌هایِ حکمرانی» و نمادِ تسلطِ ایران بر جریانِ کالا و اندیشه در پهنه‌یِ خلیجِ فارس بودند. امروز اما، این مسیرِ کهن، با یک «گسستِ استراتژیک» روبروست؛ گسستی که ناشی از ناکارآمدی در حکمرانیِ فضایی است و پیامدِ آن، نه فقط عقب‌ماندگیِ اقتصادی، که فاجعه‌ای انسانی است.
این مسیر، که در ادوارِ تاریخیِ ایران، «شریانِ تمدنیِ اتصالِ فلات به دریا» بود، امروز در محاصره‌یِ ناکارآمدیِ سیستمِ برنامه‌ریزی، به گلوگاهی برایِ هدررفتِ سرمایه‌یِ انسانی و لجستیکی تبدیل شده است. مطالب پیشنهادی اقتصاد ایران زیر رادیکال سه مساله مهم ۱۴۰۲/۰۵/۱۸ پارادوکس ثروت! ۱۴۰۳/۰۹/۲۵ ۱. هزینه‌یِ فرصتِ غفلت در کریدورِ انرژی
جنوبِ ایران، لنگرگاهِ اصلیِ ثروت‌آوریِ کشور است؛ جایی که بیش از ۱۴ پالایشگاهِ عظیم و مجموعه‌هایِ بزرگِ پتروشیمی در پارس جنوبی، بارِ اصلیِ ترازِ تجاریِ ملی را بر دوش می‌کشند. اما پارادوکسِ اصلی اینجاست: ما برایِ استخراجِ انرژی، فناوری‌هایِ پیشرفته را به کار گرفته‌ایم، اما برایِ دسترسیِ و‌جابجایی مردم منطقه، نیرویِ کار، کالا و خدماتِ این پهنه‌یِ اقتصادی، هنوز درگیرِ استانداردهایِ چند دهه‌یِ گذشته‌ایم.
تحلیلِ دقیقِ این محور نشان می‌دهد که تک‌بانده بودنِ بخش‌هایِ کلیدیِ … …
