مالک مصدق: در حالی که گمانه‌زنی‌ها درباره ابعاد و نتایج نشست چهارجانبه تهران با حضور مقام‌های ارشد عربستان، پاکستان و ترکیه همچنان ادامه دارد، برگزاری نشست سه‌جانبه سران ایران، قطر و روسیه در مسکو، تنها با فاصله یک روز، از تشدید تحرکات دیپلماتیک برای مدیریت یکی از حساس‌ترین مقاطع امنیتی منطقه حکایت دارد.
توالی این دیدارها، به‌ویژه در شرایطی که احتمال ازسرگیری تقابل نظامی آمریکا و اسرائیل با ایران همچنان مطرح است، نمی‌تواند صرفا در چارچوب رایزنی‌های معمول دیپلماتیک ارزیابی شود. به نظر می‌رسد بازیگران منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای، هر یک با ملاحظات و محاسبات متفاوت، به این جمع‌بندی رسیده‌اند که بازگشت جنگ می‌تواند هزینه‌هایی به‌مراتب فراتر از میدان نظامی به همراه داشته باشد. این تحرکات به موازات برگزاری انتخابات کنست اسرائیل و در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا نیز اهمیت مضاعفی پیدا می‌کند؛ چراکه بی‌شک این دو رویداد سیاسی می‌توانند بر محاسبات بنیامین نتانیاهو و دونالد ترامپ درباره زمان، دامنه و هزینه‌های تقابل احتمالی با ایران اثر بگذارند. در چنین فضایی، دیپلماسی منطقه‌ای نه‌فقط برای دستیابی به توافق، بلکه برای جلوگیری از خروج بحران از کنترل فعال شده است. بااین‌حال، نباید افزایش رفت‌وآمدهای دیپلماتیک را لزوما نشانه نزدیک‌شدن صلح تلقی کرد. وقتی همزمان با مذاکرات، آرایش نظامی تقویت می‌شود، گزینه‌های حمله روی میز باقی می‌ماند و طرف‌ها از گسترش دامنه پاسخ‌های احتمالی سخن می‌گویند، پرسش اصلی دیگر صرفا جلوگیری از جنگ نیست؛ چگونگی مدیریت تحولات در شرایطی است که سایه جنگ همچنان بر منطقه سنگینی می‌کند. به بیان دیگر، اکنون بسیاری از بازیگران در تلاش‌اند بحران را زیر سقف جنگ کنترل کنند و موفقیت این تلاش‌ها به میزان توانایی دیپلماسی در مهار محاسبات نظامی و جلوگیری از یک خطای راهبردی وابسته است.
طرح ۵روزه قطر برای توافق ایران و آمریکا؛ بازگشایی هرمز در برابر پایان محاصره دریایی …
دانلود از کافه بازار
