حاکمیت باید، از صاحبنظران دعوت کند تا بر مبنای دادههای واقعی، نقشهای برای ایران فردا ترسیم کنند
مهدی بیک اوغلی| «تابآوری جامعه ایرانی بالاست.» این عباراتی است که این روزها به کرات هم از سوی تحلیلگران و کارشناسان ایرانی و هم از جانب کارشناسان سیاسی خارج از کشور شنیده میشود. در دورانی که امواج پیاپی بحرانهای سیاسی، اقتصادی، تنشهای منطقهای و تهدیدات فزاینده خارجی، پایداری ساختارهای اجتماعی ایران را در معرض آزمایش قرار داده، پرسش از ساز و کار «دوام آوردن» جامعه ایران اهمیت یافته است. پرسش کلیدی این است جامعهای که دورههای پرالتهاب حملات خارجی، شوکهای ارزی، تحریمهای سنگین و سایه تقابلهای نظامی را تجربه کرده، چگونه همچنان انسجام خود را حفظ کرده و در برابر فروپاشی مقاومت میکند؟ دکتر تقی آزادارمکی، استاد جامعهشناسی دانشگاه تهران، در گفتوگو با «اعتماد»، ریشه این مقاومت را نه در یک تسلیم منفعلانه، بلکه در نوعی «بلوغ زیستی» و «آشتی پنهان میان دولت و ملت» جستوجو میکند.
در شرایط بحرانی فارغ از اینکه منشأ و ریشه این معضلات داخلی است یا بینالمللی، این سوال در اذهان عمومی و محافل علمی شکل میگیرد که طبقات مختلف اجتماعی چگونه زیست در شرایط رنج را تحمل کرده و آن را پشت سر میگذارند؟ اساسا دلیل اینکه جامعهشناسان و تحلیلگران معتقدند تابآوری جامعه ایران بسیار بالاست، چیست و چه مولفههایی این پایداری را شکل دادهاند؟ …

بازار



















































































