خوشحال شدم، تشویقش کردم و گفتم: «استاد مرادی واقعاً الگویی الهام‌بخش و قدرتمند است؛ هرچند رسیدن به چنین جایگاهی آسان نیست.»
بعد درباره شناخت من از شهاب مرادی پرسید. برایش از اواخر دهه هشتاد و آغاز آشنایی‌ام با استاد گفتم؛ از ایوان شمس، کلاس مجردها و سال‌هایی که از نزدیک شاهد فعالیت‌های متنوع او و ارتباطش با جوانان بوده‌ام. در پایان، از من قول گرفت این مطالب را «برای تشکر از استاد شهاب عزیز» و برای آیندگان بنویسم.
فراتر از یک عنوان
شهاب مرادی برای من نمونه‌ای کم‌نظیر از جمع شدن چند ویژگی و نقش در یک انسان است؛ ترکیبی که به این سادگی‌ها قابل تکرار نیست.
با عرض ارادت به همه واعظان محترم، به گمان من نمی‌توان شهاب مرادی را فقط در شمار واعظان قرار داد و با معیارهای همین نقش شناخت. عنوان‌هایی مانند روحانی، استاد، مشاور خانواده، چهره رسانه‌ای یا مدیر فرهنگی، هرکدام بخشی از شخصیت او را نشان می‌دهند؛ اما هیچ‌کدام به‌تنهایی برای معرفی‌اش کافی نیستند.
او دانش دینی خود را جدی و محترم و اصیل می‌داند، اما آن را جایگزین همه تخصص‌ها نمی‌داند و در عمل برای دانش و صلاحیت حرفه‌ای احترام قائل است.
با وجود سال‌ها تحصیلات عالی حوزوی و حضور در دروس خارج فقه و اصول، نه ذره‌ای فخرفروشی علمی در او دیده‌ام و نه تعصبی برای کشاندن همه مباحث به حوزه تخصص خودش. از ویژگی‌های جالب او این است که از بسیاری از رشته‌ها، حتی حوزه‌هایی دور از تخصص خودش، آن‌قدر اطلاع دارد که می‌تواند با یک سؤال به‌جا یا یک «پاس خوب»، دانشجو را از مقاطع مختلف و رشته‌های گوناگون، به حرف بیاورد و به او مجال دهد و به او کمک کند از دانش خود و مزایای رشته تحصیلی یا تخصص خود با احترام با جمع سخن بگوید. …
دانلود از کافه بازار
