بازار
گیربکس‌های ۸، ۹ و ۱۰ سرعته با هدف کاهش مصرف سوخت، بهبود شتاب و افزایش راندمان موتور توسعه یافته‌اند؛ اما آیا دنده‌های بیشتر همیشه به معنای عملکرد بهتر خودروست؟
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، افزایش تعداد دنده‌ها در خودروهای جدید فقط به معنای شتاب بیشتر نیست؛ خودروسازان با استفاده از گیربکس‌های ۸، ۹ و ۱۰ سرعته تلاش می‌کنند مصرف سوخت را کاهش دهند، راندمان موتور را بالا ببرند و تعادل بهتری میان شتاب‌گیری و رانندگی در سرعت‌های بالا ایجاد کنند. بااین‌حال، افزایش تعداد دنده‌ها همیشه به معنای عملکرد بهتر نیست و مزایای آن به طراحی گیربکس، نوع موتور و شرایط رانندگی بستگی دارد. دنده‌های بیشتر؛ موتور در دور مناسب‌تر
موتور خودرو در تمام دورهای کاری خود بازده یکسانی ندارد. معمولاً محدوده مشخصی از دور موتور وجود دارد که در آن، موتور می‌تواند با مصرف سوخت مناسب، توان و گشتاور موردنیاز را تولید کند. وظیفه گیربکس این است که نیروی موتور را متناسب با سرعت خودرو و شرایط حرکت به چرخ‌ها منتقل کند.
در گیربکس‌های قدیمی‌تر با چهار یا پنج دنده، فاصله میان ضرایب دنده بیشتر بود. در نتیجه، هنگام تعویض دنده ممکن بود دور موتور به‌طور محسوسی افت یا افزایش پیدا کند. اضافه‌شدن دنده‌ها این امکان را فراهم می‌کند که فاصله میان ضرایب کمتر شود و موتور در شرایط مختلف، بیشتر در محدوده کاری مناسب خود باقی بماند.
به بیان ساده، گیربکس با دنده‌های بیشتر می‌تواند هم نیروی لازم برای شروع حرکت و شتاب‌گیری را تأمین کند و هم در سرعت‌های بالا، دور موتور را کاهش دهد.کاهش مصرف سوخت در بزرگراه
یکی از مهم‌ترین دلایل توسعه گیربکس‌های ۸، ۹ و ۱۰ سرعته، کاهش دور موتور هنگام رانندگی با سرعت ثابت است. برای مثال، خودرویی را تصور کنید که با سرعت ۱۲۰ کیلومتر بر ساعت در بزرگراه حرکت می‌کند. اگر دنده نهایی آن ضریب نسبتاً بالایی داشته باشد، موتور برای حفظ این سرعت باید با دور بیشتری بچرخد. اما گیربکس با دنده‌های بیشتر می‌تواند از ضریب دنده‌ای بلندتر استفاده کند و دور موتور را پایین بیاورد. …
