بازار
آمار رسمی، تشدید پیوسته را نشان می‌دهد. بر اساس داده‌های وزارت نفت، میانگین کسری روزانه گاز از ۱۵۵میلیون مترمکعب در سال۱۳۹۹ به ۱۷۴میلیون مترمکعب در سال۱۴۰۱ رسید و در زمستان۱۴۰۳ از ۳۰۰میلیون مترمکعب فراتر رفت. مدیرعامل شرکت ملی گاز نیز ناترازی زمستان۱۴۰۳ را ۳۵۰میلیون مترمکعب در روز اعلام کرد. پیش‌بینی‌ها هشدار می‌دهند که در صورت ادامه روند، این شکاف تا سال۱۴۱۰ به حدود ۶۰۰میلیون مترمکعب در روز برسد.ریشه ساختاری این شکاف در تخصیص فصلی است: در زمستان۱۴۰۳، در یک روز نمونه، از ۸۶۷میلیون مترمکعب گاز تزریق شده به شبکه، ۶۲۹میلیون مترمکعب (۷۳ درصد) صرف بخش خانگی، تجاری و صنایع کوچک شد و تنها حدود یک‌پنجم برای نیروگاه‌ها و صنایع عمده باقی ماند. ذخیره‌سازی نیز ناچیز است: در اوج مصرف سال ۱۴۰۳ تنها ۲۵ تا ۲۶میلیون مترمکعب در روز (حدود ۳.۱درصد نیاز) از محل ذخیره‌سازی تامین شد. …
روزنامه دنیای اقتصاد / ۳ روز قبل / ۱۴۰۵/۰۸/۱۷
تله سه‌گانه انرژی
ناترازی گاز را نمی‌توان صرفا یک کمبود فصلی دید؛ این بحران محصول یک تله سه‌گانه سیاست انرژی است. چارچوب «تریلما انرژی» می‌گوید سیاستگذار همزمان با سه هدف متعارض روبه‌رو است: امنیت عرضه، قابلیت پرداخت (قیمت قابل تحمل) و پایداری زیست‌محیطی. در ایران، دهه‌ها قیمت‌گذاری یارانه‌ای گاز، اولویت قابلیت پرداخت را بر دو ضلع دیگر تحمیل کرده است. نتیجه: تقاضا بی‌وقفه رشد می‌کند، اما سرمایه‌گذاری در تولید و زیرساخت، به‌ویژه فشار فزاینده بر پارس جنوبی که بخش عمده گاز کشور را تامین می‌کند و به نیمه دوم عمر خود رسیده، از رشد تقاضا عقب می‌ماند. همزمان، اولویت سیاسی تامین گرمایش خانگی در زمستان، صنعت را به مصرف‌کننده درجه دو تبدیل می‌کند. این نه یک نقص فنی، بلکه یک انتخاب توزیعی است که هزینه آن به بخش مولد منتقل می‌شود.
این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
شکافی که هر سال عمیق‌تر می‌شود
