نگاه انسان به پول از سال های کودکی شکل می گیرد. کسی که در خانواده ای با نگرانی دائمی درباره هزینه ها بزرگ شده است، ممکن است حتی در وضعیت مالی مناسب نیز از خرید بترسد. فردی دیگر ممکن است خرید کردن را نشانه محبت، موفقیت یا لذت از زندگی بداند.
اختلاف زمانی شکل می گیرد که هر نفر تصور کند نگاه خودش تنها نگاه منطقی است.
یکی ممکن است بگوید این خرید ضروری است و دیگری همان وسیله را هزینه ای غیر لازم بداند. هیچ کدام لزوما خسیس یا ولخرج نیستند؛ ممکن است تعریف متفاوتی از امنیت، نیاز و اولویت داشته باشند. درخواست غیر مستقیم همیشه هوشمندانه نیست
برخی توصیه های عامه پسند می گویند زن باید نیاز خود را غیر مستقیم مطرح کند تا حس قهرمانی و تامین کنندگی مرد فعال شود. این توصیه بر یک کلیشه جنسیتی بنا شده است و پشتوانه علمی محکمی ندارد.
همه مردان نیازها و واکنش های یکسان ندارند. همه زنان نیز در موقعیت وابستگی مالی قرار ندارند. در بسیاری از خانواده ها هر دو نفر درآمد دارند، هزینه ها را مشترک می پردازند یا درباره بودجه به شکل دیگری توافق کرده اند.
اشاره های مبهم، تعریف و تمجید حساب شده یا ایجاد احساس گناه ممکن است در کوتاه مدت به یک خرید منجر شود، اما احتمال سوء تفاهم و رنجش را افزایش می دهد.
رابطه سالم به آزمون ذهن خوانی نیاز ندارد. درخواست باید به اندازه ای روشن باشد که طرف مقابل بداند چه چیزی مطرح شده و چرا اهمیت دارد.
اصل اول: زمان مناسب را انتخاب کنید …
