در همه سالهایی که این لایحه یا در تغافل و بیعملی مجلسیان خاک خورده یا چشم انتظار طرح در صحن علنی مانده خانه برای بسیاری از زنان امنترین جای جهان نبوده و عفریت خشونت خانگی بر نامهای بسیاری از زنان کشورمان افتاده است.
حالا هراس این وقایع تلخ پرسش از کارآمدی سازوکارهای حقوقی و قانونی را به دهلیز مسئلهای بنیادیتری کشانده است؛ قانونی که سالها در راهروی کمیسیونها معطل مانده، آیا بازدارنده خواهد بود؟
نقدهای کارشناسی قلم تشدید بر این پرسش میکشد. مرکز پژوهشهای مجلس از فروردین ۱۴۰۰ بررسی متن را در دستور کار گرفت و ضمن تأیید کلیات، مواد آن را نیازمند اصلاحات «شکلی، محتوایی و ساختاری» دانست؛ تعبیری دیپلماتیک که در عمل، یعنی فاصله میان متن و معیارهای قانوننویسی مطلوب هنوز پر نشده است.
در چنین فضایی، ایراد برخی منتقدان به مجلس تنها معطوف به کندی نیست که لایحه را از کارکرد انداخته است، بلکه به کیفیت تصمیمگیری نیز هست؛ به آنکه متن در مسیر طولانی خود، هم واژه «خشونت» را از دست داد، هم بخش جرایم و مجازاتها را به طرحی جداگانه سپرد. برخی دیگر از منتقدان قدرتمند اما کلا منکر لزوم چنین لواحی دانسته و بی راه نیست اگر بگوییم همینها بودند که قضیه را در پیچ و خمهای میان قوا معطل نگه داشتهاند. …


دانلود از کافه بازار

























































































































































![[دکتر علی دارابی] ناکارآمدی نهادهای بینالمللی](/news/u/2026-11-22/ettelaat-aulv0.jpg)
![[رامین مجنون پیلهرود] پیمان عدم تعرض در خلیج فارس](/news/u/2026-11-22/ettelaat-v7zah.jpg)





