بار‌ها سوریه رفت، حتی شیمیایی شد، اما هیچ نگفت!

جوان آنلاین: شهریورسال ۱۳۹۱ دخترعمو و پسرعموی خانواده امانی که هر دو آن زمان ۲۱ سال داشتند، همسفر زندگی هم می‌شوند. آنها ۱۳سال در کنار هم زندگی می‌کنند و صاحب دو فرزند می‌شوند. شهید احمد امانی، پدری مهربان برای آوین و حسین بود و آنقدر خوبی داشت که بچه‌ها وابستگی زیادی به او داشتند، اما شامگاه ۲۲خرداد سال‌گذشته، احمد امانی با همه تعلقاتی که به خانواده‌اش داشت، برای آخرین بار از خانه خارج و برای مأموریت راهی محل کارش می‌شود. چند ساعت بعد بامداد ۲۳خرداد با حمله رژیم‌صهیونیستی، او جزو اولین شهدای جنگ تحمیلی ۱۲ روزه می‌شود. در گفت‌و‌گو با فاطمه امانی، همسر شهید مروری به خاطرات زندگی مشترک یکی از رزمندگان هوافضای سپاه داشتیم. 

نام فامیلی شما و شهید امانی یکی است، با هم نسبت خویشاوندی دارید؟

احمدآقا پسرعموی من بود. هر دو متولد سال ۶۸، همسن و همسایه روبه‌رویی بودیم. البته، چون هر دو خانواده سنتی و مذهبی هستیم، قبل از ازدواج ارتباط ما در جمع خانواده‌ها بود و من یک شناخت کلی از شهید داشتم. در سال ۱۳۹۰ ایشان موضوع علاقه‌شان به من را به خانواده‌شان گفته بودند و بعد از خواستگاری و مراسم اولیه در فروردین سال ۱۳۹۱ عقد کردیم و مراسم عروسی ما هم شهریور همان سال برگزار شد؛ ازدواج ما به‌رغم ظاهر سنتی‌اش، انتخاب خود شهید بود. 

در زمان خواستگاری شهید عضو سپاه بود؟

آن زمان دانشجوی ترم آخر رشته هوافضا بود و در تهران تحصیل می‌کرد. بعد از اتمام درس‌شان به کرمانشاه آمد و دو سال اول ازدواج‌مان همانجا بودیم و بعد به خاطر کار احمدآقا به تهران آمدیم. 

اشاره به علاقه شهید کردید، خود شما هم تا حدی پسرعموی‌تان را از قبل می‌شناختید، شما هم موافق این وصلت بودید؟ …