«اورگرند» 30 سال پیش در بازار ساختوسازهای مسکونی چین متولد و با موجسواری روی «هیجانات ملکی شهرداریها، دولت و خریداران سرمایهای ملک» به غول پفکی ساختمان چین تبدیل شد.
این وسط، بانکهای چین هم در «باد کردن» این برجساز، نقش اصلی را داشتند.
«هوی کایان» بنیانگذار این شرکت از یک حقه مشابه «کلاهبرداری رایج در بازار پول» استفاده کرد و بزرگ شد.
این برجساز با تکرار «بازی پانزی مختص بازار پول» در بازار مسکن چین، برجهای جدید را با «پول حاصل از پیشفروش برجهای قبلی» احداث میکرد؛
با این حقه، عملاً پول پیشخریدارانی که باید صرف ساخت و تکمیل خانههای پیشفروش شده به آنها میشد، خوراک مالی اولیه برای احداث برج بعدی و در نتیجه، استارت یک پیشفروش دیگر میشد.
در نتیجه، برجهای محصول «اورگرند» یکی یکی با «وعدهفروشی» شروع میشدند و سالها ساخت آنها طول میکشید یا هیچوقت تمام نمیشدند.
در بازی پانزی، بانکها سود سپردهگذاران را نه از محل واقعی سرمایهگذاری سپردهها که از محل جذب سپردههای جدید پرداخت میکنند. این مدل جذب سپرده بواسطه «تداوم پرداخت سود»، بعدازمدتی به اعتمادسازی برای بانک و در نتیجه ورود بیشتر منابع سپردهگذاران منجر میشود.
اما با یک شوک منفی به هر دلیل در روند سپردهگذاری، بلافاصله بازی بهم میخورد و مشکلات متعدد برای بانک و سپردهگذاران که از آنجا به بعد به زیاندیدگان تبدیل میشوند، بوجود میآید.
«اورگرند» نیز سال 2021 با یک شوک منفی، ناگهان ورشکست شد.
بانکهای چین طی سالهای گذشته «پولپاشیهای» گسترده در بازار این نوع برجسازهای «خالیفروش» انجام دادند.
شهرداریها نیز زمینهای شهر را در خدمت «اورگرند» برای «پیادهسازی حقه پیشفروش» قرار دادند.
اما در 2021 بواسطه جهش قیمت مسکن ناشی از «هیجان آن زمان پیشخرید خانه»، دولت ناگهان محدودیتهای اعتباری برای برجسازها ایجاد کرد.
این محدودیت خیلی زود به «ناتوان … …
