وی افزود: برخلاف تصور عمومی، این سامانهها در وضعیت فعلی دارای خودآگاهی یا انگیزه مستقل نیستند و عملکرد آنها مبتنی بر پردازش بسیار سریع دادهها و شناسایی الگوهاست؛ موضوعی که شناخت آن برای استفاده حرفهای از هوش مصنوعی در سینما اهمیت اساسی دارد.
معتمدی با اشاره به سازوکار مدلهای زبانی و تصویری ادامه داد: سرعت پردازش بالا گاهی این تصور را ایجاد میکند که با یک موجود هوشمند مواجه هستیم، در حالی که سامانه هوش مصنوعی الزاماً درکی انسانی از معنای خروجی خود ندارد و بر اساس الگوهای استخراجشده از دادهها، محتملترین پاسخ را تولید میکند. هالوسینیشن؛ مهمترین محدودیت اعتماد به خروجی هوش مصنوعی
مسئول جلوههای ویژه میدانی سینما و تلویزیون ایران یکی از مسائل مهم در استفاده حرفهای از هوش مصنوعی را پدیده هالوسینیشن یا تولید خروجی نادرست و غیرواقعی دانست و گفت: زمانی که سامانه داده کافی برای پاسخگویی ندارد، ممکن است به جای اعلام ناتوانی، پاسخی تولید کند که از نظر ظاهری معتبر به نظر برسد اما با واقعیت مطابقت نداشته باشد.
وی تأکید کرد: بنابراین کاربر نباید خروجی هوش مصنوعی را به دلیل ساختار منسجم یا بیان متقاعدکننده آن، حقیقت قطعی تلقی کند و باید توانایی بررسی، نقد و راستیآزمایی خروجی را داشته باشد.
معتمدی با بیان اینکه این مسئله در حوزه تولید محتوای تصویری اهمیت بیشتری پیدا میکند، افزود: توسعه ابزارهای تولید تصویر و ویدئو میتواند مرز میان محتوای واقعی، بازسازیشده و تولیدشده با هوش مصنوعی را برای مخاطب دشوارتر کند و به همین دلیل سواد تشخیص محتوای معتبر از محتوای جعلی یا غیرمعتبر به یکی از مهارتهای ضروری آینده تبدیل خواهد شد. دانش به تنهایی مزیت رقابتی فیلمسازان نخواهد بود …

بازار









































































