چندی پیش یک صندوق سرمایهگذاری خصوصی با سابقهای درخشان به مدیران سیستم بازنشستگی ۳۲۷ میلیارد دلاری شهر نیویورک پیشنهاد مشارکت داد. صندوق نیویورک توان مالی لازم برای این تخصیص را داشت، اما مونته تاربوکس، مدیر ارشد سرمایهگذاری این مجموعه، تصمیمی قاطع گرفت و پیشنهاد را رد کرد. آنطور که بلومبرگ روایت می کند دلیل این پاسخ منفی، نه هشدارهای آخرالزمانی درباره خطرات بالقوه هوش مصنوعی، بلکه یک الزام ساده حرفهای بود.
وظیفه اصلی او متنوعسازی داراییها برای کاهش ریسک است، اما اکنون ردپای هوش مصنوعی در هر حوزهای دیده میشود و ورود به پروژهای با وزن سنگین در این فناوری، خطر تمرکز بیش از حد سرمایه را بالا میبرد.
این دغدغه امروز پیشروی تقریباً تمام سرمایهگذاران نهادی بزرگ در والاستریت و دیگر بازارهای مالی جهان قرار دارد. در ادبیات مالی کلاسیک، حفظ و رشد سرمایه از طریق توزیع منابع میان طبقات گوناگون دارایی انجام میشود تا از زیانهای متمرکز جلوگیری شود. با این حال، عمق و گستره موج جدید هوش مصنوعی این مرزبندیهای سنتی را از میان برده است.
صندوقهای بازنشستگی منابع خود را میان سهام عمومی، سرمایهگذاریهای خصوصی، اوراق قرضه شرکتی، بدهیهای دولتی و طرحهای زیرساختی تقسیم میکنند، اما در شرایط فعلی، تقریباً تمام این مجاری به بستری برای بازتاب ریسک هوش مصنوعی تبدیل شدهاند. …
