بازار
۹۰ ساله شدن این الهی‌دان برجستهٔ معاصر که به خواست خود و نه با حکم دادگاه ویژهٔ روحانیت لباس روحانیت از تن به درآورد و به این اعتبار دیگر روحانی به حساب نمی آید بهانه ای است تا به برخی از دیدگاه ها و زندگی او اشاره شود.
نخست آن که ۴۰ سال است که با مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی همکاری می کند و همین اهمیت کاری را نشان می دهد که موسوی بجنوردی انجام داد و نهادی را پایه گذاشت که از تلاطمات و تطورات سیاسی روزگار مصون ماند و اهل اندیشه در آن با فراغ بال به تحقیق و نوشتن پرداختند و از این حیث همتایی در کشور ندارد.
خاصه این که همچنان به عنوان مشاور عالی بخش کلام و فِرَق و عضو شورای عالی علمی مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی از او تجلیل شد و خود بعد از آن که شمع کیک نود سالگی را خاموش کرد، چنین گفت:
«الفت من با مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی بسیار طولانی است. من و آقای بجنوردی هر دو نمایندۀ مجلس اول شورای اسلامی بودیم. ایشان روزی گفت می‌خواهم مؤسسه‌ای برای دانشنامه‌نگاری تأسیس کنم. استبعاد کردم زیرا در آن حال‌وهوا همه دنبال مسائل دیگری بودند و به ایشان گفتم برای این کار زیرساخت ویژه‌ای باید باشد. مدتی گذشت تا از ابتدای آذر ١٣۶۴ به مرکز دعوت شدم. بسیار مفتخرم که مدیریت بخش کلام و فرق را پذیرفتم و ماندم و از آن تاریخ چهل سال گذشته است. امروز هم خوش‌وقتم تجدید دیدار شد.
امیدوار روزهای خیر و خوشی برای ایران هستم و نسبت به گرفتاری‌هایی که دشمنان برایمان ایجاد کرده‌اند آرزوی رهایی دارم. از پروردگار مسئلت می‌کنم هرگاه دوباره جمع شدیم و گرد آمدیم، روزهای بهتری برای ایران و ایرانیان باشد.»
از لحن همین عبارات روشن است که او از اوضاع زمانه ناخرسند است و رویاهای دیگری داشته و همین که سالیانی است لباس روحانیت را از تن به در کرده می تواند حاوی چنین معنایی باشد اگرچه پیش از او دیگرانی به اقتضای زمانه چنین کرده بودند اما نه با اشتهار او وبه نظر می رسد ترجیح داده از منظر فلسفه و معنویت یا الهیات در مفهوم کلان‌تر به جهان بنگرد.
دربارهٔ محمد مجتهد شبستری چند نکتهٔ دیگر هم گفتنی است: …
