«آرتفر شبکهای است، زیرا معاملهگران هنر، متخصصان و مجموعهدارانِ مناطق دور از هم را به یکدیگر پیوند میدهد».
کریستیان مورگنر، «سیر تحول آرتفر»، ۲۰۱۴، ص. ۳۱۹.
گالریها در آرتفر، بخشی از برنامه هنری و روابط حرفهای خود را به موقعیتی مشترک میآورند. آرتفر در الگوی حرفهای و رایج گالریمحور، بازاری موقت و معمولا دورهای برای نمایش و فروش آثار است؛ برگزارکننده چارچوب حرفهای حضور را فراهم میکند و هر گالری مسئول ارائه و معامله آثارش میماند. مسئله، سازماندادن رابطه میان عرضهکنندگانی با برنامهها و منافع متفاوت است. کیفیت فر را باید در تصمیمهایی سنجید که این حضور مشترک را به فرصتی برای عرضه و شناخت هنر تبدیل میکنند و در عین حال به تناسب و میزان اعتبار مشارکتکنندگانش نیز میتواند درجه اهمیت پیدا کرده و اعتباربخش و دارای ارزش حرفهای تلقی شود. طبیعی است که فر با اکسپو یا هر گردهمایی هنری دیگر در این سطح کیفی مشارکتکنندگان اعم از گالریها و هنرمندان و کیوریتورها و دیگر عناصر تخصصی و جدی است که با دیگر شکلهای رویدادی تمایز پیدا میکند. …

بازار

































































































































































