«به‌عنوان فعال محیط‌زیست، موهایم را در راه حفاظت از شاهوار سفید کرده‌ام.» این گفته امیرحسین ولیان، دبیر جمعیت دیده‌بان طبیعت شاهرود است. او بیش از دو دهه در این شهر فعالیت محیط‌زیستی کرده و تاکنون با کمک سایر فعالان محیط‌زیست، برنامه‌های متعددی را برای جلوگیری از کار این معدن پیش برده است.
اولین برنامه‌های جمعیت دیده‌بان طبیعت به سال ۱۳۹۰ برمی گردد. آن زمان هنوز معدن کار را شروع نکرده بود. امیرحسین ولیان و دیگر کنشگران محیط‌زیست به روستای تاش در حاشیه کوهستان شاهوار رفتند و درباره تبعات این معدن‌کاوی هشدار دادند. «آن زمان هنوز نمی‌دانستیم قرار است با چنین سطح گسترده‌ای از تخریب مواجه باشیم. در آن سال، به مردم گفتیم معدن بوکسیت ممکن است باعث آلودگی آب، کاهش پوشش گیاهی و افزایش سیلاب شود و متأسفانه همه آنها اتفاق افتاده است.»
سال ۱۳۹۱، زنجیره انسانی در کوهستان شاهوار در مخالفت با معدن‌کاوی در این عرصه شکل گرفت، اما کار معدن تا شش سال بعد ادامه پیدا کرد. «آن‌قدر تخلفات معدن چشمگیر شده بود که مسئولان مجاب شدند کارشان را متوقف کنند و بالاخره، این اتفاق در سال ۱۳۹۷ افتاد.»
در این سال ها که معدن متوقف بود، کشاکش کنشگران محیط‌زیست و مسئولان همچنان درباره کوهستان شاهوار و ادامه کار معدن بوکسیت ادامه داشت. تا اینکه در روزهای اخیر خبر آمد با ادامه کار یک‌ساله معدن موافقت شده است. «ما شاهرودی‌ها فکر می‌کنیم تمام زندگی ما، معیشت ما، آینده بچه‌ها و سرزمینمان اهمیتی برای مسئولان ندارد. شاهوار آب چندصد هزار نفر را در شاهرود، بسطام، رویان تأمین می کند.»
به گفته ولیان، برداشت عمومی در این شهر آن است که الان، لقمه نانی در سرچشمه آب آنها پیدا شده و قرار است آن پول به جیب دولت برود. «دولت برای اینکه یک‌ذره پول از آنجا دربیاورد، حاضر است آینده همه ما را تخریب کند. چنین باوری برای مردم، یعنی واقعاً از‌دست‌دادن آخرین بقایای اعتماد عمومی. این دولت بعداً چطور می‌خواهد از این مردم رأی بگیرد؟ چطور می‌خواهد آنها را در شرایط جنگی پای کار نگه دارد؟ واقعاً این رویه تأسف‌بار است.» …
دانلود از کافه بازار
