یک دنیا عشق به فرهنگ این سرزمین
در آغاز این مراسم، مهشید نونهالی - مترجم پیشکسوت ادبیات فرانسه و یکی از همکاران سیدحسینی- در سخنانی درباره او گفت: در محیط کار و در نشستها و در خانه و در همهجا بدون کمترین خودداری راه را برای تازهواردان و نوآموزان باز میکرد و هر آنچه از دانش ژرف در اختیار داشت و هر آنچه تجربه کرده و اندوخته بود گشادهدستانه به دیگران منتقل میکرد؛ چه در سخنرانیها و چه در جمعهای کوچکتر، مسائل ادبی و فلسفی و نقد را به زبانی چنان ساده و بیتکلف بیان میکرد که هرگز شنوندهای از ندانستن خود احساس سرگشتگی و شرمندگی نمیکرد که حالا چطور باید در این اقیانوس مفاهیم و عبارات دست و پا بزند و خودش را به ساحل برساند. بلکه شنونده، هرقدر هم کمبضاعت، مشتاق میشد راه را آهسته و پیوسته بکاود و بیاموزد. بله مهربانیِ رضا سیدحسینی به زیور تواضع هم آراسته بود.
او ادامه داد: از زمانی که در فرهنگ آثار شروع به کار کردم و وقتی حضورم در سروش بیشتر و جدیتر شد، بارها شاهد بودم که اگر عمداً یا سهواً در کار اخلال پیش آمد، ایشان با وجود دلخوری اولیه، چنان ساده و به سرعت از سر ماجرا گذشت و حتی از خوشرویی و کمک کردن به همان افراد دریغ نکرد که به خودم میگفتم: باید بهراستی شور دیگری در سر داشته باشی و چنان سرشار باشی از عشق دانش و فرهنگ یا بهتر است بگویم باید چنان مست دانش و فرهنگ باشی که مسائلی از این دست فقط اندک غبار گذرایی بر چهرهات بنشاند، نه بر قلبت و این همان دانش مهربانانۀ توأم با وارستگی است. به باور من، استاد سمیعی در همان ابتدا با آگاهی کامل بر خصوصیات اخلاقی استاد سیدحسینی و بردباری و سنجیدگی و بزرگواریاش ایشان را برای سرپرستی پیشنهاد کردند. و بهراستی هم آقای سیدحسینی گاه در پیشبرد این کار با مسائل جدی و حتی با بیمهریهایی روبهرو شد که همه را با شکیبایی و بزرگواری بسیار پشت سر گذاشت؛ چون خود را نه در قبال انتشارات سروش که به خاطر فرهنگ این کشور موظف میدید. …

بازار




















![[مهدی فیروزان] قاسمزاده محک ما بود](/news/u/2026-09-15/ettelaat-mtp10.jpg)




















































































