چرا شهرها با هر باران زیر آب می روند؟ | ماجرای زیرساخت هایی که تاب سیلاب ندارند

به گزارش همشهری آنلاین، بارندگی روزهای اخیر دوباره همان پرسش قدیمی را در ذهن تداعی می‌کند که چرا با وجود هشدارهای هواشناسی و اعلام آماده‌باش دستگاه‌های مسئول، فقط چند ساعت بارش می‌تواند خیابان‌ها را به مسیر روان‌آب تبدیل کند، خودروها در آب گرفتار ‌شوند، پل‌ها توان عبور جریان را نداشته باشند، آب به منازل وارد و جاده‌ها با گل و لای مسدود شود. پس از این تصاویر تکراری، ماشین‌آلات راهداری و شهرداری وارد میدان می‌شوند و بعد از ارزیابی، خسارت اعلام می‌شود. سیلاب یک پدیده طبیعی است و انتظار نمی‌رود همه بارش‌ها بدون خسارت باشند، اما بخش قابل‌توجهی از خسارت، در نحوه توسعه شهر، ظرفیت شبکه دفع آب، وضعیت پل‌ها و آبگذرها، تجاوز به حریم مسیل‌ها، ساخت‌وساز در پهنه‌های خطر و حتی نحوه تخصیص بودجه است. فیلم های منتشر شده خودروهای گرفتار شده در سیل شنبه ۱۱ مهر در عظیمیه کرج، اهمیت توجه به این موضوع رو چند برابر می کند. چشم‌انتظار اصلاح شبکه آب و فاضلاب

شبکه ناقص، فرسوده یا کم‌ظرفیت انتقال آب‌های سطحی در شهرها در همان ساعات اولیه بارش شدید، آبگرفتگی معابر را رقم می‌زند. مانند خیابان‌های رشت که مسیر عبور آب می‌شوند. آمار نشان می‌دهد سال‌ها قبل پروژه‌ای برای ساماندهی شبکه آب و فاضلاب رشت با استفاده از بیش از ۱۲۰ میلیون‌ دلار (بیش از ۲۸ هزار میلیارد تومان به ارزش امروز) تسهیلات بانک جهانی، تعریف شد. اما پس از لوله‌گذاری بخش‌های اصلی این پروژه نیمه‌تمام ماند و در سال ۱۳۹۵ معاون عمرانی وقت استانداری گیلان گزارش داده بود که ۴۲۰ کیلومتر لوله‌گذاری در داخل شهر رشت انجام شده اما فقط ۲۰ درصد از آن وارد مدار شده و سر و ته لوله‌های باقی‌مانده جایی وصل نیست. بارش منتظر اتمام پروژه نمی‌ماند و آبگرفتگی داستان پر غصه و البته تکراری معابر رشت شده‌است. با این حال محمدعلی ویشکایی، مدیر بحران گیلان از اجرای مجموعه‌ای از اقدامات پیشگیرانه برای کاهش خطر سیلاب خبر می‌دهد و به همشهری آنلاین می‌گوید: «پس از سیلاب سال ۱۴۰۳، اقداماتی برای افزایش ظرفیت خروج آب در محدوده شهر رشت و ساماندهی مسیر رودخانه‌ها انجام شد که در بارش‌های اخیر نتیجه‌بخش بود. همچنین تا کنون حدود ۷۰۰ کیلومتر از رودخانه‌ها و انهار لایروبی و در حدود ۴۰ کیلومتر از بستر رودخانه‌ها اصلاح شده‌است.» …