تحریم های ثانویه خطوط هوایی ایران از سوی امریکا و اعمال این تحریم ها از سوی کشورهای مختلف ، اقدامی غیر قانونی و غیر انسانی و مغایر با اصول حقوق بین الملل در مورد تکلیف دولت ها به توسعه روابط دوستانه و همکاری با یکدیگر و نیز اقدامی در جهت هدف قرار دادن مردم ایران و آسیب زدن به آنان است .
ایران باید اقدام حقوقی در واکنش به این تحریم ها را در دستور کار خود قرار دهد ، در این راستا ایران می‌تواند موضوع تحریم خطوط هوایی خود را به استناد قواعد حل اختلاف کنوانسیون شیکاگو (کنوانسیون هوانوردی غیرنظامی بین‌المللی ۱۹۴۴) در طریق شورای ایکائو (ICAO) مطرح نماید .
ماده ۸۴ کنوانسیون شیکاگو مقرر می‌کند: اگر هرگونه اختلاف میان دو یا چند دولت متعاهد در مورد تفسیر یا اجرای این کنوانسیون و ضمائم آن از طریق مذاکره حل نشود، به درخواست هر دولت ذی‌نفع در اختلاف، شورای ایکائو در مورد آن تصمیم خواهد گرفت.
این ماده شرط مذاکره قبلی را دارد (مذاکرات واقعی یا تلاش‌های جدی برای مذاکره که به بن‌بست رسیده باشد).
پس از تصمیم شورا، هر طرف می‌تواند ظرف ۶۰ روز از تاریخ ابلاغ تصمیم، به دیوان بین‌المللی دادگستری (ICJ) یا یک دادگاه داوری ad hoc (مورد توافق طرفین) اعتراض کند (ماده ۸۴ و ۸۵).
تصمیمات ICJ یا دیوان داوری ، نهایی و الزام‌آور است. در صورت عدم توافق بر ترکیب دیوان داوری، سازوکار ماده ۸۵ برای تعیین داوران اعمال می‌شود.ص
با توجه به این که تحریم‌های آمریکا علیه خطوط هوایی ایران (به‌ویژه محدودیت دسترسی به قطعات یدکی، خدمات نگهداری، سوخت، بیمه و خدمات مرتبط با ایمنی) می‌تواند با اصول و اهداف کنوانسیون، از جمله: اهداف ماده ۴۴ (توسعه ایمن، منظم، کارآمد و اقتصادی هوانوردی بین‌المللی و جلوگیری از تبعیض).
اصول مربوط به ایمنی هوانوردی غیرنظامی.
مقدمه کنوانسیون در مورد نقش هوانوردی … …
دانلود از کافه بازار
