ترامپیسم در مرحله پایانی

پیروزی قاطع حزب دموکرات در انتخابات میان‌دوره‌ای، بحث درباره افول ترامپیسم را شدت بخشیده است؛ هرچند دونالد ترامپ دو سال دیگر در قدرت باقی می‌ماند. وابستگی این جریان به شخصیت ترامپ، آینده آن را پس از خروج او از صحنه سیاسی نامطمئن می‌کند، اما تجربه‌هایی مانند استالینیسم در روسیه و فوجیموریسم در پرو نشان می‌دهد که یک جریان شخص‌محور می‌تواند پس از بنیان‌گذارش نیز ادامه یابد. ترامپ نیز در پی تثبیت میراث سیاسی خود است و ممکن است برای دستیابی به آن، در داخل و خارج از آمریکا خسارت‌های گسترده‌ای ایجاد کند.

در سیاست خارجی، جنگ ایران نمونه‌ای از تصمیم‌گیری‌های خودمحورانه و شتاب‌زده ترامپ است. او با هدف دستیابی به توافقی بزرگ‌تر از توافق هسته‌ای دولت اوباما، وارد تقابل نظامی شد؛ اما جنگ ضعف‌های نظامی آمریکا، کمبود تسلیحات و آسیب‌پذیری جریان انرژی در تنگه هرمز را آشکار کرد. اکنون ترامپ میان تهدید به حملات بیشتر و مذاکره با تهران در نوسان است. بی‌صبری، فقدان مذاکره‌کنندگان متخصص و نگرانی از افزایش قیمت سوخت، دستیابی به توافق را دشوار می‌کند. احتمال تداوم درگیری‌های پراکنده نیز وجود دارد. کوبا می‌تواند هدف بعدی فشارهای آمریکا باشد؛ از جمله تشدید محاصره انرژی و تلاش برای … …