روزنامه جوان نوشت: پس از وقایع مربوط به درگذشت مهسا امینی، جامعه وارد مرحلهای تازه از مناقشه درباره پوشش، سبک زندگی و حدود مداخله در حوزه اجتماعی شد. این تحولات را نمیتوان تنها با چند دستور اداری، برخورد انتظامی یا ارسال پیامک مدیریت کرد. واقعیت این است که مسائل فرهنگی، با بخشنامه و واکنشهای مقطعی حل نمیشوند و هرگاه ساختار تصمیمگیری از شناخت تحولات جامعه بازبماند، فاصله میان سیاستهای رسمی و واقعیتهای اجتماعی عمیقتر خواهد شد.
امروز انتشار فیلمهای بدننمایی آشکار و رفتارهای مغایر با عفت عمومی از حضور زنان و دختران، از جمله محدودههایی مانند خیابان ایرانشهر، پرسشهای جدیتری را مطرح کرده است. آیا با پدیدهای خودجوش روبهرو هستیم یا مجموعهای از عوامل و انگیزههای متفاوت در شکلگیری و برجستهشدن آن نقش دارند؟ آیا پای بهرهبرداری سیاسی، فعالیت جریانهای فرصتطلب یا منافع اقتصادی در میان است؟
با این حال، نمیتوان احتمال بهرهبرداری جریانهای مختلف از شکافهای اجتماعی را نادیده گرفت. هر خلأ مدیریتی میتواند به فرصتی برای گروههایی تبدیل شود که منافع خود را در تشدید تنش و بیاعتمادی جستوجو میکنند. در چنین شرایطی، دختران و زنان حاضر در این فضاها نیز نباید صرفاً بهعنوان ابزار یا عامل یک جریان معرفی شوند. نگرانی اصلی آنجاست که برخی مدیران همچنان تصور میکنند برای مواجهه با چنین پدیدههایی باید همان مسیرهای پرهزینه گذشته را تکرار کرد، مسیری که ممکن است به تشدید تقابل، افزایش نارضایتی و بازشدن زخمهای اجتماعی منجر شود. برخوردهای شتابزده و نمایشی، بدون شناخت ریشهها و پیامدها، نهتنها مسئله را حل نمیکند، بلکه میتواند زمینه سوءاستفاده فرصتطلبان را نیز فراهم کند.
از سوی دیگر، نمیتوان مسئولیت را تنها متوجه نیروی … …

بازار




























































































































