این پرسش مستقیماً به یکی از بنیادیترین مفاهیم مدیریت کسبوکار یعنی «تمایز برند» اشاره دارد. تمایز صرفاً به معنای متفاوت بودن به هر قیمتی نیست. تفاوت تنها زمانی ارزشآفرین است که برای مشتری اهمیت ویژه داشته باشد، در مقایسه با رقبا بهراحتی تشخیص داده شود و مجموعه سازنده بتواند آن را بهطور مستمر و پایدار ارائه دهد. تفاوت نقاط اشتراک و نقاط تمایز
در مباحث علمی جایگاهیابی برند، همواره میان دو مفهوم اساسی تفاوت قائل میشوند که شامل «نقاط اشتراک» و «نقاط تمایز» است.
نقاط اشتراک همان ویژگیهایی هستند که مشتری انتظار دارد هر برند معتبری برای حضور در بازار از آنها برخوردار باشد. برای مثال در بازار مجتمعهای مسکونی بزرگ، داشتن استانداردهای ایمنی، پارکینگ مناسب، آسانسورهای متعدد و فضاهای مشترک قابل قبول از الزامات اولیه انتخاب به شمار میروند. وجود این ویژگیها لزوماً مشتری را به خرید ترغیب نمیکند، اما فقدان آنها قطعاً برند را از فهرست انتخابهای نهایی او خط میزند.
در مقابل، نقاط تمایز دلایل اصلی و برندهای هستند که مشتری را مجاب میکنند یک مجموعه را به رقبا ترجیح دهد. این دلایل میتواند ریشه در کیفیت محصول، تجربه کاربری، طراحی متمایز، خدمات پس از فروش یا حتی مدل کسبوکار داشته باشد. اشتباه رایج بسیاری از شرکتها زمانی رخ میدهد که نقاط اشتراک خود را به عنوان مزیت منحصربهفرد تبلیغ میکنند. وقتی بیشتر رقبا امکانات مشابهی دارند، تکرار آنها در تبلیغات هیچ جایگاه متفاوتی در ذهن مخاطب ایجاد نخواهد کرد. چرا امکانات بیشتر ضامن ساخت برند قویتر نیست؟ …

بازار





























































