بازار
قاتل رابین، چنان‌که مشهور است، اقدام خود را با این استدلال توجیه می‌کرد که نخست‌وزیر برای حمایت از توافق‌های صلح با فلسطینیان، از اکثریت یهودی برخوردار نبود؛ صرفاً به این دلیل که دولت رابین برای حفظ اکثریتی بازدارنده در کنست، به حمایت احزاب عرب متکی بود
سی‌ویک سال بعد، انتخابات ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ اسرائیل بار دیگر مسئله‌ای مشابه را به مرکز سیاست این کشور بازگردانده است. امروز هم همان خاخام‌ها و همان جریان‌های منجی‌گرا همچنان حضور دارند؛ تنها شراب کهنه در بطری تازه‌ای ریخته شده است.
بر اساس نتایج اولیه انتخابات، نه ائتلاف بنیامین نتانیاهو و نه مخالفان او به رهبری گادی آیزنکوت، هیچ‌کدام نتوانسته‌اند به اکثریت ۶۱ کرسی در پارلمان ۱۲۰ نفره اسرائیل دست پیدا کنند. در مقابل، احزاب عرب با مشارکت گسترده رأی‌دهندگان، به یکی از مهمترین نیروهای پارلمانی تبدیل شده‌اند.
نظرسنجی‌های خروج از صندوق از کسب حدود ۱۸ تا ۱۹ کرسی برای دو جریان اصلی عرب، یعنی «فهرست مشترک» و «رعام» حکایت داشتند؛ هرچند شمارش اولیه آرا در روز ۲۸ اکتبر ارقام متفاوتی را نشان می‌دهد و نتیجه هنوز قطعی نیست.
به این ترتیب، احزاب عرب در موقعیتی قرار گرفته‌اند که در ادبیات سیاسی به آن «کینگ‌میکر» می‌گویند؛ بازیگرانی که ممکن است بدون حمایت آن‌ها، تشکیل دولت جدید ممکن نباشد.
با این حال، همان تناقض تاریخی همچنان پابرجاست. نتانیاهو با تأکید بر برخورداری از اکثریت در میان رأی‌دهندگان یهودی و صهیونیست، همکاری با احزاب عرب را رد کرده است. در اردوگاه مخالفان نیز برخی رهبران از تشکیل دولتی با «اکثریت صهیونیستی» سخن می‌گویند. …
