بدنهایی با اندازهها و فرمهای مختلف میتوانند بدوند، شنا کنند، وزنه بزنند، یوگا کار کنند و موجسواری کنند؛ حتی در بالاترین سطح رقابتهای ورزشی. توانایی بدن، شکل واحدی ندارد.
رها اخوان؛ نمونهای از توانایی فراتر از ظاهر/ استقامت یک شکل ندارد
رها اخوان، شناگر آبهای آزاد ایرانی، یکی از نمونههای تازه این روایت است. او ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۶ شنای کانال مانش را از دوور آغاز کرده و پس از ۱۸ ساعت و ۵۸ دقیقه شنای بدون توقف به نزدیکی کاله رسیده و نخستین زن ایرانی بوده که این مسیر را شنا کرده است. آنچه در آب اهمیت پیدا میکند، مجموعهای از استقامت، مهارت، آمادگی جسمانی و توانایی تحمل شرایط دشوار است.
در سوی دیگر، میرنا والریو قرار دارد؛ دونده اولتراماراتن، مربی و نویسنده آمریکایی که سالها در مسابقات دو استقامت شرکت کرده است. نشنال جئوگرافیک در گزارشی درباره او نوشته است که والریو در سال ۲۰۱۷ در چند مسابقه ۵۰ کیلومتری، یک دوی کوهستانی ۱۲۰ مایلی و چند رقابت موانع شرکت کرد. اوبه یکی از چهرههایی تبدیل شده که کلیشه «بدن دونده» را به چالش کشیده است؛ اینکه یک دونده حتماً باید ظاهری لاغر و باریک داشته باشد، بیش از آنکه یک واقعیت علمی باشد، یک تصویر فرهنگی است.
«عدد ترازو» تعیینکننده میزان قدرت نیست
لاتویا شانتای اسنل نیز در دو جهان ورزشی فعالیت دارد؛ ماراتن و اولتراماراتن در کنار پاورلیفتینگ. رکوردهای ثبتشده او در مسابقات پاورلیفتینگ نشان میدهد که در رقابتهای رسمی، مجموع وزنههای سه حرکت اسکوات، پرس سینه و ددلیفت او به صدها کیلوگرم رسیده است.
گاهی در بحثهای مربوط به وزن فراموش میشود که عدد روی ترازو بهتنهایی نمیگوید یک بدن چه تواناییهایی دارد. البته این به معنای بیاهمیت بودن وزن یا ترکیب بدن برای سلامت نیست. وزن، توده عضلانی و میزان چربی بدن در شرایط مختلف میتوانند اطلاعات مهمی درباره سلامت یا عملکرد ورزشی بدهند؛ اما از روی ظاهر یک فرد نمیتوان توانایی ورزشی او را اندازه گرفت. …

بازار








































































































