بازار
موغام در این دوره، میزبان هنرمندانی از شهرهای مختلف کشور بود؛ رویدادی که گستره آن در آمار آثار ارسالی نیز خود را نشان داد. ۶۰۵ اثر از سوی ۳۷۴ هنرمند به دبیرخانه جشنواره رسید و پس از ارزیابی، ۱۵۰ اثر برای اجراهای صحنه‌ای انتخاب شد. حضور هنرمندان از ۱۰ استان کشور، جشنواره را از یک رویداد صرفاً محلی فراتر برد و به صحنه‌ای برای دیدار صداها و روایت‌های گوناگون موسیقی مقامی تبدیل کرد.
در کنار بخش اجرایی، برای نخستین بار بخش علمی و پژوهشی نیز به جشنواره اضافه شد؛ بخشی که ۳۶ مقاله به آن ارسال شد و ۲۷ مقاله برای چاپ در کتاب جشنواره انتخاب شد. ارسال مقاله از پنج کشور خارجی نیز نشان داد که موغام ظرفیت آن را دارد که در کنار صحنه موسیقی، به محلی برای گفت‌وگوی علمی درباره میراث موسیقایی منطقه تبدیل شود.
اما شاید مهم‌ترین اتفاق جشنواره را باید در حضور نسل تازه جستجو کرد؛ جایی که نوجوانان و جوانان در کنار استادان قرار گرفتند و نشان دادند موسیقی مقامی، اگر امکان آموزش، اجرا و دیده شدن داشته باشد، همچنان می‌تواند مخاطب و هنرمند تازه به خود جذب کند.
موغام؛ موسیقی به مثابه حافظه
در آیین اختتامیه این جشنواره، بهرام سرمست، استاندار آذربایجان شرقی، موغام را صرفاً یک گونه موسیقایی ندانست و آن را مجموعه‌ای از روایت‌ها، ادبیات و تجربه تاریخی معرفی کرد که نسل به نسل منتقل شده است.
این نگاه، شاید یکی از مهم‌ترین کلیدهای فهم جشنواره ششم باشد؛ موغام تنها مجموعه‌ای از نغمه‌ها و مقام‌ها نیست، بلکه بخشی از حافظه فرهنگی مردم آذربایجان است؛ حافظه‌ای که اگر قرار باشد باقی بماند، باید از حافظه فردی استادان و هنرمندان به حافظه نهادی و ملی منتقل شود. …
