از «هرمز» تا «هوش مصنوعی» نقشه جدید قدرت جهان

 اقتصاد هوش مصنوعی؛ تریلیون‌ها دلار ارزش جدید

 مؤسسه PwC برآورد می‌کند که هوش مصنوعی تا سال ۲۰۳۰ حدود ۱۵.۷ تریلیون دلار به تولید ناخالص داخلی جهان اضافه خواهد کرد. همچنین مؤسسه McKinsey ارزش اقتصادی سالانه کاربردهای مولد هوش مصنوعی را ۲.۶ تا ۴.۴ تریلیون دلار تخمین می‌زند.

برای درک مقیاس این تحول کافی است به ارزش بازار شرکت‌های پیشرو فناوری نگاه کنیم:

  انویدیا: بیش از ۴ تریلیون دلار

  مایکروسافت: بیش از ۳ تریلیون دلار

    آلفابت: بیش از ۲ تریلیون دلار

  آمازون: حدود ۲ تریلیون دلار

ترانزیت داده؛ هرمز دیجیتال جهان

بیش از ۹۵ درصد ترافیک بین‌المللی اینترنت از طریق کابل‌های زیردریایی فیبر نوری منتقل می‌شود. بانکداری، بورس، تجارت الکترونیک، رایانش ابری و سامانه‌های هوش مصنوعی همگی به این شبکه وابسته‌اند. به همین دلیل کارشناسان از «گلوگاه‌های داده‌ای» به عنوان هرمزهای دیجیتال یاد می‌کنند. مسیرهای اصلی فیبر نوری، ایستگاه‌های فرود کابل‌ها و مراکز تبادل اینترنت، نقشی مشابه آبراه‌های استراتژیک در اقتصاد صنعتی دارند. ایران به دلیل موقعیت جغرافیایی خود در چهارراه ارتباطی آسیا، قفقاز و خاورمیانه، ظرفیت تبدیل شدن به یک کریدور مهم ترانزیت داده را دارد؛ ظرفیتی که در صورت سرمایه‌گذاری هدفمند می‌تواند به مزیتی ژئوپلتیکی همسنگ مزیت ترانزیت انرژی تبدیل شود.

ژئوپلتیک جدید؛ از نفت به تراشه

قدرت هرمز بر جغرافیا استوار است، اما قدرت هوش مصنوعی بر تراشه، داده و الگوریتم بنا شده است. امروز محدودیت صادرات تراشه‌های پیشرفته، رقابت بر سر مراکز داده و سرمایه‌گذاری در ابررایانه‌ها به بخشی از سیاست خارجی قدرت‌های بزرگ تبدیل شده است. در واقع، اگر قرن بیستم شاهد رقابت بر سر میادین نفتی بود، قرن بیست‌ویکم شاهد رقابت بر سر GPU، مراکز داده و مدل‌های هوش مصنوعی است. این تغییر، مفهوم امنیت ملی را نیز دگرگون کرده است.

  …