بازار
سه هفته قرار گرفتن در معرض یک آفت‌کش باعث شد موش‌های آزمایشگاهی به آرامی حرکت کنند و برای حفظ تعادل خود دچار مشکل شوند.
دانشمندان از این ماده شیمیایی برای مطالعه برخی از مشکلات حرکتی مشاهده شده در بیماری پارکینسون استفاده می‌کردند، اما با ادامه مشاهده حیوانات پس از پایان قرار گرفتن در معرض آن، این مشکلات شروع به کاهش کردند.
موش‌ها بدون دریافت درمانی برای معکوس کردن علائم، به تدریج بهبود یافتند. تا پایان یک سال، آنها آزمایش‌های حرکتی و همچنین گروه کنترل در همان سن را انجام دادند.
شوئلین لو(Xuelin Lou)، متخصص علوم اعصاب از کالج پزشکی ویسکانسین گفت که رفع این نقص‌های شبیه به پارکینسون، کاملاً غیرمنتظره بود.
لو و همکارانش به همراه پرینس جوشی (Prince Joshi)، زیست‌شناس سلولی و فان فان(Fan Fan)، فیزیولوژیست در مطالعه‌ای که در مجله iScience منتشر شد، بررسی کردند که مدت‌ها پس از پایان قرار گرفتن در معرض آفت‌کش روتنون(rotenone) چه اتفاقی می‌افتد.
پارکینسون به سلول‌هایی که دوپامین (ماده شیمیایی که به کنترل حرکت کمک می‌کند) تولید می‌کنند، آسیب می‌رساند. روتنون با تداخل در ساختارهای کوچک تولیدکننده انرژی درون سلول‌ها موسوم به میتوکندری، برخی از ویژگی‌های این بیماری را در حیوانات بازتولید می‌کند.
قرار گرفتن در معرض روتنون و برخی دیگر از آفت‌کش‌ها نیز با افزایش خطر ابتلا به پارکینسون در افراد مرتبط بوده است. با این حال، این ارتباطات به تنهایی علت و معلول را ثابت نمی‌کنند.
بیشتر آزمایش‌هایی که از مدل‌های روتنون استفاده می‌کنند، بر اثرات اولیه تمرکز دارند.
محققان به مدت ۲۱ روز، روزانه به موش‌های نر بالغ جوان روتنون تزریق کردند. موش‌های گروه کنترل نیز همان مخلوط تزریقی را بدون سم دریافت کردند. …
