بهگزارش خبرگزاری تسنیم، همزمان با افزایش تعداد مراکز داده برای پاسخگویی به تقاضای هوش مصنوعی، این مراکز فشار سنگینی بر شبکههای برق وارد میکنند، منابع آب را بهسرعت مصرف میکنند و سیمای زمین و کیفیت هوای پیرامون خود را تغییر میدهند.
هر پرسشی که برای مدلهای هوش مصنوعی ارسال میشود، پاسخی فوری به همراه دارد که گویی از ناکجاآباد پدیدار شده است؛ اما ارائه این پاسخها به زیرساختهای فیزیکی نیاز دارد که مقادیر قابلتوجهی انرژی، آب و زمین مصرف میکنند.
در گوشهای از جهان، شاید در ویرجینیا، سائوپائولو یا هنگکنگ، انباری عظیم مملو از کابلهای فیبر نوری و ردیفهای بیپایان سرورها با صدای مداوم خود توان پردازشی لازم برای پاسخگویی به بیش از 2.5 میلیارد پرسشی را تأمین میکند که روزانه تنها در پلتفرم «چتجیپیتی» (ChatGPT) مطرح میشود.
این درحالی است که مدلهای هوش مصنوعی در کنار خدمات ذخیرهسازی ابری، پخش آنلاین (استریمینگ)، میزبانی وب و شبکههای اجتماعی، همگی ردپای فیزیکی ملموسی بر جای میگذارند.
به گفته پژوهشگران «دانشگاه سازمان ملل متحد»، اگر مراکز داده را یک کشور در نظر بگیریم، میزان مصرف برق آنها این کشور را به یازدهمین مصرفکننده بزرگ برق در جهان تبدیل میکند. به این ترتیب از انرژی و آب گرفته تا زمین، مراکز داده هزینههای زیستمحیطی قابلتوجهی دارند که ابعاد مختلف آن را میتوان بررسی کرد. اقتصاد آمریکا زیرفشار جنگ با ایران و رقابت هوش مصنوعی
اشتهای سیریناپذیر برای انرژی
به هرحال چه بخواهیم و چه نخواهیم باگسترش صفرویکهای مجازی در زندگی روزانه ما مراکز داده به یکی از سریعترین مصرفکنندگان برق در جهان تبدیل شدهاند. این تأسیسات که مملو از سرورها، مسیریابها (روترها) و دستگاههای متصل به اینترنت هستند، بهصورت شبانهروزی فعالاند و سیستمهای خنککننده آنها نیز بیوقفه کار میکنند تا از داغ شدن بیش از حد تجهیزات جلوگیری شود.
به عنوان مثال در فرانکفورت آلمان، شبکه برق چنان اشباع شده که تا سال 2030 ظرفیت جدیدی برای اتصال وجود نخواهد داشت. در این شهر، مراکز داده حدود 41 درصد از کل برق مصرفی را به خود اختصاص دادهاند؛ رقمی که در دوبلین به دو برابر این مقدار میرسد. …

بازار







































































