این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش خبرنگار ایلنا، معیارهای گروهبندی و سنجش وضعیت مالی خانوارها در سامانههای وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی به شکلی عمل میکند که تنها ورودی حسابهای بانکی را مبنا قرار میدهد و هیچ توجهی به علت واریز وجه یا محل هزینهکرد آن ندارد. در این سازوکار، گویا تفاوتی میان درآمد مستمر با پول قرضی یا کمکهزینه درمان دیده نمیشود؛ خطایی که باعث شده است برخی خانوادههای فرودست و مستاجر که برای تأمین مخارج سنگین بیماری به کمک اطرافیان وابستهاند، از دید سامانه دولتی بینیاز تشخیص داده شوند و تحت پوشش افزایش کالابرگ قرار نگیرند.فرزندان یکی از همین خانوادههای کارگری در تماس با ایلنا، شرایط زندگی خود و چگونگی محروم ماندن پدر خانواده از این افزایش اعتبار را چنین شرح میدهند: «پدر ما سالها کار آزاد داشته و الان که پیر و بیمار اشده، هیچ حقوق بازنشستگی ندارد و هیچ چیزی هم به نامش نیست. ما مستاجریم، به جز والدین سه فرزند در خانه هستیم و ازدواج نکردهایم؛ یکی از ما به تازگی تعدیل شده و ما دو نفر دیگر هم هرچه کار میکنیم، پای اجارهخانه میدهیم. در این وضعیت، ماهانه بین ده تا بیست میلیون تومان خرج درمان و داروهای پدرم میشود … …

بازار











































































































