هدررفت آب در شبکه شهری؛ هزینه‌ای که پیش از رسیدن آب به خانه پرداخت می‌شود

به گزارش تجارت نیوز، آبی که از شیر خانه خارج می‌شود، پیش از رسیدن به مصرف‌کننده مسیری طولانی را طی کرده است. این آب باید از منابع سطحی یا زیرزمینی برداشت شود، در صورت نیاز تصفیه شود، با استفاده از پمپ‌ها و خطوط انتقال جابه‌جا شود و سرانجام از شبکه‌ای گسترده از لوله‌ها و انشعابات به خانه‌ها و کسب‌وکارها برسد. هر مرحله از این فرایند هزینه دارد؛ از مصرف برق و مواد شیمیایی گرفته تا تعمیر تأسیسات، نگهداری مخازن و پرداخت دستمزد کارکنان.

اما همه آبی که وارد شبکه توزیع می‌شود، به دست مصرف‌کننده نمی‌رسد. بخشی از آن به دلیل شکستگی لوله‌ها، فرسودگی اتصالات، نشت از انشعابات یا سرریز مخازن از دست می‌رود. بخش دیگری نیز ممکن است به دلیل خطای کنتورها، ثبت نادرست مصرف یا انشعابات غیرمجاز در حساب‌های شرکت آب و فاضلاب ظاهر نشود.

این تفاوت اهمیت اقتصادی زیادی دارد. وقتی آب تولیدشده پیش از فروش از بین می‌رود، شرکت آب و فاضلاب نه‌تنها درآمد بالقوه خود را از دست می‌دهد، بلکه هزینه برداشت، تصفیه و انتقال همان آب را نیز قبلاً پرداخت کرده است. اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، منابع مالی کمتری برای تعمیر شبکه، توسعه خدمات و تأمین آب مناطق کم‌برخوردار باقی می‌ماند.

در ایران، اهمیت موضوع با توجه به محدودیت منابع آب و فشار خشکسالی بیشتر شده است. در چنین شرایطی، هر مترمکعب آب که از طریق تعمیر شبکه حفظ می‌شود، می‌تواند بخشی از نیاز مصرف‌کنندگان را بدون برداشت بیشتر از منابع طبیعی تأمین کند. به همین دلیل، مدیریت نشت دیگر صرفاً یک اقدام فنی برای تعمیر لوله‌ها نیست؛ بلکه بخشی از سیاست اقتصادی تأمین آب شهری به شمار می‌رود. آمار ۱۴۰۵؛ چه میزان آب در شبکه‌های ایران از دست می‌رود؟

بر اساس گزارشی که نورنیوز در ۱۴ شهریور ۱۴۰۵ منتشر کرد، سخنگوی صنعت آب کشور اعلام کرده است که حدود ۳۰ درصد آب در شبکه‌ها آب بدون درآمد محسوب می‌شود و نزدیک به ۱۵ درصد آن به هدررفت فیزیکی مربوط است. …