بازار
کمک‌های مالی، تمدید سپرده‌های ارزی، اعتبارهای نفتی و سرمایه‌گذاری های احتمالی سعودی در پاکستان، برای دولتی که همواره با خطر کسری بودجه و دشواری در پرداخت تعهدات خارجی مواجه بوده، اهمیت زیادی دارد. از این منظر، پیمان دفاعی میان دو کشور تنها یک توافق نظامی نیست، بلکه بخشی از یک معامله بزرگتر سیاسی و اقتصادی است که در آن عربستان از حمایت امنیتی پاکستان بهره‌مند می‌شود و پاکستان نیز در مقابل، به منابع مالی، بازار کار و پشتیبانی سیاسی ریاض دسترسی پیدا می‌کند.
با این حال، نباید تصور کرد که چنین پیمانی به صورت خودکار پاکستان را وارد هر جنگی خواهد کرد که عربستان درگیر آن شود. در توافق‌های دفاعی، میان دفاع از سرزمین اصلی یک کشور و مشارکت در عملیات تهاجمی خارج از مرزهای آن تفاوت اساسی وجود دارد.
پاکستان از سال ۲۰۱۵ و پس از درخواست عربستان برای مشارکت در جنگ یمن، تلاش کرده است میان حفظ روابط راهبردی با ریاض و پرهیز از ورودمستقیم به جنگ تعادل برقرار کند. پارلمان پاکستان در همان زمان با اعزام نیرو برای عملیات تهاجمی در داخل یمن مخالفت کرد و موضع رسمی اسلام‌آباد بر این اصل استوار شد که نیروهای پاکستانی می‌توانند برای حفاظت از خاک، مرزهای و تاسیسات حیاتی این کشور به کار گرفته شوند، اما اعزام آنان به جبهه‌های داخلی یمن و مشارکت در اشغال یا حمله به شهرهای یمنی، موضوعی متفاوت و بسیار پرهزینه خواهد بود. …
