این هنر در دوره معاصر نیز با شکلگیری کارگاهها و کارخانههایی همچون «فرش اعتماد» وارد مرحله تازهای شد؛ کارخانهای که در مدت کوتاهی توانست نام فرش قزوین را به بازارهای بینالمللی برساند و بخشی از تولیدات آن حتی پیش از تولید به بازار آمریکا پیشفروش شود؛ روایتی که امروز بخش مهمی از تاریخ صنعتی و فرهنگی قزوین را تشکیل میدهد.
محمدحسین سلیمانی در گفتوگو با خبرنگار مهر، در خصوص سیر تاریخ و تحول هنر فرش در قزوین میگوید: با انتقال پایتخت از تبریز به قزوین در نیمه دوم سده دهم هجری قمری در دوره صفویه، به نظر میرسد کارگاه بزرگ قالیبافی شاهی در قزوین ایجاد شده است؛ کارشناسان برخی از فرشهای این دوره را بافتهشده در قزوین میدانند، هرچند گاه به اشتباه به عنوان قالی تبریز معرفی شدهاند. اهمیت فرش قزوین در این دوره به حدی بوده که هم در تزئین عمارتهای سلطنتی مورد استفاده قرار میگرفته و هم به عنوان هدیهای ارزشمند به مهمانان خاص اهدا میشده است.
پژوهشگر تاریخ معاصر و قزوینپژوه مطرح میکند: اخیراً نیز در یکی از مزایدههای اروپایی، فرشی منسوب به دوره صفوی و بافت قزوین شناسایی شده که نشان از کیفیت بالای رنگ، خامه و نقشه فرشهای این شهر دارد؛ در دوره ناصرالدین شاه شرکتهای چندملیتی غربی برای تأمین فرش موردنیاز بازارهای خود شعباتی در مراکز قالیبافی ایران تأسیس کردند و کارگزاران این شرکتها پشمهای رنگشده را همراه با نقشههای مطلوب خود در اختیار بافندگان قرار میدادند و سفارش بافت فرش را با عقد قراردادهایی به آنان میدادند.
دار قالی دوباره در قزوین به صدا درآمد …

بازار

































































