فشار خون ریوی؛ بیماری خاموشی که می‌تواند قلب را هم درگیر کند

فشار خون ریوی زمانی اتفاق می‌افتد که فشار خون در شریان‌هایی که خون را از قلب به ریه‌ها می‌رسانند، به‌طور غیرطبیعی افزایش پیدا کند. این بیماری با فشار خون بالای معمولی تفاوت دارد؛ فشار خون معمولی به فشار جریان خون در رگ‌های سراسر بدن اشاره می‌کند، اما فشار خون ریوی به گردش خون میان قلب و ریه‌ها مربوط است. برای درک خطر این بیماری، باید مسیر حرکت خون را بشناسیم. سمت راست قلب خون کم‌اکسیژن را به ریه‌ها می‌فرستد تا اکسیژن دریافت کند. وقتی رگ‌های ریوی تنگ، سفت یا مسدود می‌شوند، عبور خون دشوارتر خواهد شد و قلب راست مجبور می‌شود با نیروی بیشتری کار کند.

ادامه این وضعیت می‌تواند به بزرگ شدن و ضعیف شدن سمت راست قلب و در نهایت نارسایی قلب راست منجر شود. مشکل اینجاست که علائم اولیه ممکن است بسیار معمولی به نظر برسند و فرد آن‌ها را به خستگی، افزایش سن یا کمبود آمادگی جسمانی نسبت دهد.

یکی از دلایل تأخیر در تشخیص فشار خون ریوی، شباهت نشانه‌های آن به بیماری‌های دیگر قلبی و ریوی است. در مراحل اولیه، ممکن است فرد فقط هنگام فعالیت بدنی احساس کمبود نفس کند؛ اما با پیشرفت بیماری، حتی فعالیت‌های سبک نیز می‌توانند دشوار شوند. علائم مهم این بیماری عبارت‌اند از:

چه زمانی باید فوراً کمک پزشکی گرفت؟ اگر تنگی نفس شدید یا ناگهانی، درد مداوم قفسه سینه، غش یا درد قفسه سینه همراه با تپش قلب و احساس ضعف رخ داد، باید فوراً با اورژانس تماس گرفت. این علائم ممکن است ناشی از آمبولی ریه یا مشکلات جدی قلبی نیز باشند. برای تنگی نفس جدید، مداوم یا رو به افزایش نیز نباید منتظر شدید شدن علائم ماند. فشار خون ریوی یک بیماری با علت واحد نیست. پزشکان آن را بر اساس سازوکار ایجاد بیماری به پنج گروه اصلی تقسیم می‌کنند؛ زیرا شناسایی علت، نقش مهمی در انتخاب درمان دارد. مهم‌ترین علت‌ها و شرایط مرتبط با این بیماری عبارت‌اند از:

نکته مهم این است که ابتلا به هرکدام از این بیماری‌ها به معنای قطعی بودن فشار خون ریوی نیست. همچنین فشار خون بالای معمولی به‌تنهایی معادل فشار خون ریوی نیست و این دو وضعیت باید جداگانه بررسی شوند. …